7 wskazówek dotyczących wyboru kabla zasilającego do prywatnego domu

Jakość okablowania elektrycznego bezpośrednio wpływa na bezpieczeństwo i komfort mieszkania w mieszkaniu lub domu. Dlatego podczas instalowania sieci elektrycznej należy zwrócić dużą uwagę na tak ważny element, jak kabel – czyli przewodnik, który będzie przekazywał energię elektryczną z panelu elektrycznego do odbiorców.

Dzisiaj w naszym artykule zastanowimy się, które kable najlepiej nadają się do układania sieci elektrycznej w mieszkaniu lub domu?

  • Co wybrać: drut czy kabel?
  • Rdzeń kabla: jaki powinien być?
  • Rdzeń miedziany czy aluminiowy?
  • Plusy i minusy kabla aluminiowego
  • Plusy i minusy kabla miedzianego
  • Jak określić przekrój kabla?
  • Jakie rodzaje kabli są używane do okablowania domowego?
  • Kolor izolacji kabla

Co wybrać: drut czy kabel?

Niektórzy użytkownicy nie przywiązują wagi do terminologii, wierząc, że drut i kabel to ten sam produkt. Mimo to mogą występować pewne różnice w ich konstrukcji.

Mówiąc prościej, kabel ma kilka rdzeni przewodzących prąd w poszczególnych powłokach wewnątrz jednej wspólnej powłoki. Ale drut może mieć jeden izolowany rdzeń przewodzący prąd lub kilka rdzeni we wspólnej powłoce, które nie mają indywidualnych powłoczek, to znaczy stykają się ze sobą, co oznacza, że ​​nie mogą przenosić różnych faz lub fazy / neutralnej / uziemienia.

Rdzeń kabla: jaki powinien być?

Głównym elementem konstrukcji kabla jest jego metalowy rdzeń lub przewodnik, przez który przepływa prąd. Żyły kablowe są jednodrutowe lub wielodrutowe, co oznacza, że ​​mogą zawierać kilka cienkich drutów skręconych w wiązkę. Im więcej żył w rdzeniu kabla, a jednocześnie będą one cieńsze, tym sam kabel będzie odpowiednio bardziej elastyczny.

W większości przypadków do stacjonarnego okablowania typu ukrytego używany jest kabel z rdzeniem z jednego drutu. Ale kable ze skręconymi rdzeniami mogą układać przewody elektryczne w mieszkaniu tylko w sposób otwarty, ponieważ nie mają właściwości spełniających nowoczesne wymagania przeciwpożarowe dla ukrytego typu instalacji.

Na przykład kabel VVGng-LS lub ng-LS. Cztery litery na końcu oznaczają: ng-LS – uniepalniacz o niskiej emisji dymu i gazów; ng-HF – nie rozprzestrzeniają spalania i nie wydzielają żrących produktów gazowych podczas spalania i tlenia – halogenów. Załóżmy, że ten kabel jest ułożony pod sufitem napinanym. Jeśli czysto hipotetycznie dojdzie do zwarcia (zwarcie) lub silnego przeciążenia kabla, żadne zabezpieczenie nie zadziała, a kabel ten zapali się, to dzięki tym właściwościom będzie się po prostu bezdymnie tlił aż do całkowitego przepalenia i styku / zwarcie znika. Kabel PVA w zasadzie nie ma takich właściwości w swojej izolacji, a jeśli zapali się pod sufitem w tych samych okolicznościach, będzie mocno dymił, wydzielając trucizny, a ponieważ jest ukryty, nie ma możliwości jego ugaszenia i nadal się nie zatruwa.

Te dwa typy kabli będą miały prawie takie same specyfikacje. Jednak kabel wielożyłowy ma wyższą cenę i pewne cechy instalacji: konieczne jest przylutowanie końcówek styku lub zamontowanie końcówek kablowych na skrzyżowaniu.

Również przy wyborze niezbędnego kabla ważne jest, aby wziąć pod uwagę liczbę samych żył. Najlepiej użyć kabla wielożyłowego, ponieważ do zasilania odbiorników wymagane są co najmniej dwa rdzenie: na fazę i zero. Jeśli w domu jest odbiornik trójfazowy, wymagane będą trzy fazy i jedna – zero. Ponadto nowoczesne zasady okablowania dyktują obecność dodatkowego przewodu uziemiającego w sieciach jednofazowych i trójfazowych.

obraz struktury kabla;

Uwaga!
Nowoczesne zasady bezpieczeństwa elektrycznego wymagają, aby ładunek był uziemiony i odpowiednio do niego należy zainstalować specjalne gniazda, dlatego w przypadku okablowania jednofazowego konieczne jest użycie kabla trójżyłowego, a w przypadku okablowania trójfazowego pięć -żyłowy kabel. Oznacza to, że kabel, oprócz przewodów fazowych, musi mieć zero i uziemienie.

Rdzeń miedziany czy aluminiowy?

Kable używane do układania sieci elektrycznej w domu lub mieszkaniu są zwykle wyposażone w przewody aluminiowe lub miedziane. Chociaż nadal można znaleźć użytkowników, którzy używają kabli z przewodnikami aluminiowymi, opcja miedziana jest obecnie uważana za bezpieczniejszą i bardziej wydajną, ponieważ miedź ma wysoką przewodność, mniejszą kruchość podczas wielokrotnego zginania i wysoką odporność na korozję.

Jeśli weźmiemy pod uwagę rdzeń aluminiowy, to chociaż ma niezbędną przewodność elektryczną i przenoszenie ciepła, dość szybko utlenia się, gdy wchodzi powietrze, tworząc dielektryk – ogniotrwałą folię o ciemnoszarym kolorze, dzięki czemu kontakt jest nadmiernie nagrzewany, dodatkowo zwiększając opór elektryczny. W rezultacie styki się stopią, zasilanie będzie złej jakości, a nawet nastąpi przerwa w obwodzie. Ponadto żyła aluminiowa jest bardzo krucha w zgięciach kabli. Z biegiem czasu materiał izolacyjny może pękać, umożliwiając przedostawanie się powietrza i przyspieszając proces utleniania i korozji.

READ
Wybór wyłącznika: prąd, obciążenie, przekrój przewodu

Istnieją również ograniczenia dotyczące łączenia z innymi typami rdzeni. Na przykład stary drut aluminiowy nie może być bezpośrednio połączony z miedzią, ponieważ może to spowodować elektrolizę. W końcu metale mają różne właściwości chemiczne i rozszerzalność liniową. Gdy temperatura w pomieszczeniu lub prąd zmienią się, złącze stopniowo się poluzuje i połączenie zacznie się przegrzewać.

Plusy i minusy kabla aluminiowego

Wady Plusy
niska przewodność elektryczna
Szybkie utlenianie
kruchość
Żywotność – 10-15 lat
· niska cena

W związku z wszystkimi powyższymi przyczynami produkty kablowe z przewodnikami aluminiowymi przestały być stosowane w domowych sieciach elektrycznych.

Kabel z miedzianym rdzeniem przewodzącym nie zawiera tak dużej liczby negatywnych czynników. Miedź ma znacznie wyższą przewodność elektryczną niż aluminium. Drut miedziany jest bardziej elastyczny i wytrzymały mechanicznie. Być może jedyną wadą tego typu kabla jest jego wysoka cena. Niektórzy twierdzą, że jest też problem z jego połączeniem z innymi metalami, jednak można do tego celu użyć specjalnych łączników.

Plusy i minusy kabla miedzianego

Wady Plusy
· wysoka cena słaby opór
mniej ogrzewania
mniej utleniania
Żywotność – 25-30 lat

Przekrój żyły kabla do okablowania elektrycznego

Przy wyborze należy również wziąć pod uwagę przekrój lub powierzchnię końcową żył kabla. Przekrój rdzenia jest podany w milimetrach kwadratowych. W przypadku wszystkich kabli powierzchnia przekroju rdzeni jest znormalizowana, a ich wartość będzie zależeć od natężenia prądu. Nieprawidłowo dobrany przekrój żyły kabla może ulec znacznemu przegrzaniu.

Aby okablowanie elektryczne w domu było bezpieczne, dla różnych rodzajów obciążeń domowych, należy wybrać kabel o następujących cechach:

Typ obciążenia Całkowita moc obciążenia Wskaźnik drutu Wyłącznik obwodu
oświetlenie do 2,2 kW 1,5 mm² do 10 A.
Grupa gniazd do 3,5 kW 2,5 mm² do 16 A.
Odbiornik energii (kuchenka elektryczna, bojler, klimatyzator) od 3,5 kW od 2,5 mm² i więcej od 25 A

Z reguły dla grup gniazd stosuje się przekrój przewodu 2,5 mm², a moc obciążenia nie może przekraczać 3,5 kW. Ponadto selekcja jest zawsze wykonywana z marginesem. Konieczne jest również uwzględnienie cech operacyjnych, na przykład jeśli planuje się układanie kabla pod tynkiem, konieczne będzie dodatkowe chłodzenie.

Do zasilania opraw zwykle stosuje się rdzeń o przekroju 1,5 mm², ponieważ w tym przypadku obciążenie nie będzie miało dużej mocy.

Podczas instalowania sieci elektrycznej w mieszkaniach i domach taki wybór kabla jest uważany za najpopularniejszy. Ponadto ta opcja pozwala stworzyć rezerwę mocy, która przyda się w przyszłości przy podłączaniu nowych odbiorców.

Jak określić przekrój kabla?

Pole przekroju z reguły jest zawsze wskazane na oznaczeniu kabla, ale zdarzają się sytuacje, w których należy go obliczyć ręcznie. Aby to ustalić samodzielnie, musisz zmierzyć średnicę rdzenia za pomocą suwmiarki i obliczyć pole przekroju.

Pole przekroju oblicza się według wzoru: S= πD²/4, natomiast S to pole przekroju, π = 3,14, D to średnica przekroju.

Pole przekroju skręconego rdzenia jest trudniejsze do obliczenia. Najpierw należy usunąć izolację z kawałka rdzenia o około 5-10 cm, a następnie wziąć gwóźdź lub śrubokręt i nawinąć wokół nich 10-15 zwojów drutu rdzeniowego. Ważne jest, aby cewki nie zachodziły na siebie, ale były mocno ściśnięte. Następnie musisz zmierzyć długość powstałego uzwojenia za pomocą linijki, będzie ona równa średnicy rdzenia. Można również zmierzyć średnicę jednego drutu, a następnie pomnożyć tę wartość przez całkowitą liczbę takich drutów w rdzeniu.

Jakie rodzaje kabli są używane do okablowania domowego?

Dobór typów kabli dokonywany jest według kryteriów ich niezawodności i trwałości. Ponadto, jeśli planujesz zainstalować ukryte okablowanie, ważne jest, aby wziąć pod uwagę dopuszczalną wartość przebicia izolacji. Do zasilania odbiorców domowych stosuje się marki kabli z przewodami miedzianymi, które sprawdziły się dobrze pod względem wysokich parametrów technicznych – są to VVG i NYM.

Kabel VVG jest obecnie uważany za bardzo popularny, stosowany jest w przewodach o napięciu do 1000 V, ma zakres temperatur pracy od -50°C do +50°C, jest odporny na wysoką wilgotność, posiada zabezpieczenie przed zapłonem.

READ
Dlaczego jest to konieczne i jak wygląda wymiana świetlówek na LED

Kabel NYM o przekroju żył od 1,5 do 16 mm². Ma temperaturę pracy od -40°C do +70°C, jest odporny na wilgoć i trudnopalny. To prawda, że ​​nie jest chroniony przed promieniami UV. Produkt stosowany w przewodach o napięciu do 660 V.

Aby wybrać odpowiedni kabel, ważne jest przestudiowanie jego oznakowania. Czarna osłona kabla zwykle wskazuje: markę produktu i nazwę producenta, pole przekroju, a także zgodność z GOST. W nazwie kabla pierwsza cyfra powinna wskazywać liczbę rdzeni, druga – przekrój, a trzecia – napięcie znamionowe sieci.

Kolor izolacji kabla

Ponadto podczas układania kabla i podłączania go do konsumentów ważne jest zrozumienie jego kolorowego oznaczenia izolacji. Zazwyczaj wszystkie przewody dla połączeń fazowych, zerowych i uziemiających mają swoje własne kolory, które należy przestrzegać podczas podłączania. Zwykle uziemienie jest pomalowane na żółto-zielono, ale przewody fazowe mogą różnić się kolorem.

Aby wykonać bezpieczne okablowanie elektryczne w domu przez wiele lat, potrzebny jest dobry kabel. Ważne jest również, aby przewody te dostarczały wysokiej jakości napięcie sieciowe do wszystkich pomieszczeń i pomieszczeń. Jeśli wystąpią z tym problemy, w takim przypadku regulator napięcia będzie doskonałym zabezpieczeniem konsumentów przed negatywnymi skutkami niestabilnego napięcia w sieci.

7 wskazówek dotyczących wyboru kabla zasilającego do prywatnego domu

Trudno wyobrazić sobie życie współczesnego człowieka bez elektryczności. Większość procesów domowych i roboczych bez tego byłaby bardzo trudna lub niemożliwa do wykonania. Aby zapewnić nam wszystkim prąd, budowane są potężne elektrownie i układane są kilometry linii energetycznych. Aby podłączyć własny dom do prądu, pozostaje tylko wybrać kabel zasilający do prywatnego domu, przez który prąd trafi do odbiorcy końcowego. Elektryczność jest nie tylko błogosławieństwem, ale także źródłem zwiększonego zagrożenia, dlatego procesowi selekcji należy poświęcić maksimum uwagi. Przejdźmy do głównych punktów.

Kable elektroenergetyczne niskiego napięcia przeznaczone są na 10-35 kV, a kable wysokiego napięcia na 110-750 kV i więcej. Oczywiste jest, że przy takim zakresie możliwych wartości kabel nie może mieć jednolitej struktury, ale we wszystkich próbkach występują pewne elementy wspólne. Mówimy o rdzeniach przewodzących (TPZh), ich osłonie ochronnej i izolacji ogólnej (obręczowej). Zwykle, struktura kabla znacznie bardziej złożony i zawiera wiele dodatkowych elementów.

Zwykle w kablu od 3 do 5 przewodzące rdzenie, każdy z nich może składać się z jednego (monolityczne, jednożyłowe kable) lub z kilku przewodów z przeplotem (wielożyłowe). Nie ma izolacji pomiędzy przewodami w jednym rdzeniu. Im więcej przewodów w jednym rdzeniu, tym bardziej elastyczny będzie kabel, co jest ważne w niektórych obszarach.

Żyły są zaostrzone w indywidualna izolacja, są w kablu równolegle lub w postaci skręconej. Wykonane są z aluminium lub miedzi, druga opcja jest lepsza pod każdym względem. Przewody aluminiowe o powierzchni przekroju poniżej 35 m16 mm i miedź o powierzchni do 300 m800. mm są wykonane z jednego drutu. O powierzchni przekroju 120-800 mXNUMX. mm dla przewodów aluminiowych i XNUMX-XNUMX mXNUMX. mm dla miedzi użyj kilku przewodów. W przypadku wartości pośrednich można stosować zarówno przewody jednodrutowe, jak i linkowe. Również w kablu często znajduje się rdzeń neutralny i przewód uziemiający. Pole przekroju zerowego rdzenia jest mniejsze niż w przypadku rdzeni przewodzących prąd.

Żyły są zaostrzone w izolacja ogólna, można na nim umieścić ekran, który dodatkowo wzmacnia izolację, ale jego głównym zadaniem jest tłumienie promieni elektromagnetycznych. Jeśli układanie kabli będzie prowadzone w trudnych warunkach, można zastosować zbroję lub oplot.

Konstrukcja kabla, materiały użyte do izolacji i ochrony różnią się znacznie w zależności od sposobu prowadzenia instalacji – w ziemi, wewnątrz, na zewnątrz. Przekrój kabla będzie zależał od zużycia energii przez urządzenia elektryczne w domu. Wszystkie te parametry są dobierane i obliczane indywidualnie. Najwyższa jakość, trwałość i niezawodność pozostają powszechnymi wymaganiami. Prawdopodobnie nie ma sensu wyjaśniać, co może się stać, gdy użyjemy kabla niskiej jakości. Aby mieć pewność własnego bezpieczeństwa i komfortu, korzystaj z produktów zaufanych producentów. Firma RKB dokonała już dla nas takiego wyboru – dostawca oferuje najszerszy asortyment produktów kablowych renomowanych producentów. Dzięki obecności licznych oddziałów i własnych magazynów dostawa realizowana jest w możliwie najkrótszym czasie. W takim przypadku pracownicy pomogą Ci wybrać kabel wymaganej marki.

READ
9 sposobów na prawidłowe zabezpieczenie połączeń przewodowych

Rdzenie wykonane są z aluminium lub miedzi.

Do zalet przewodów miedzianych należą::

  • wyższy poziom przewodności prądu (1,7 razy wyższy) i mniejsza rezystancja niż aluminium. Przy tym samym przekroju rdzeń miedziany może wytrzymać poważniejsze obciążenia;
  • wyższa odporność na korozję niż aluminium;
  • wyższa wytrzymałość;
  • wyższa plastyczność miedzi pozwala na pozostanie nienaruszonym, nawet gdy jest poddawany silnym załamaniom. Nawet przewody jednożyłowe mogą wytrzymać znaczne odkształcenia. Co możemy powiedzieć o osieroconych;
  • łatwość lutowania i spawania – nie są wymagane żadne dodatkowe materiały.

Główny minus kabel z żyłami miedzianymi – cena. Co więcej, miedź jest prawie 3 razy cięższa od aluminium. Pomimo tych niedociągnięć miedź jest uważana za bardziej akceptowalną opcję, a wysoka cena bardziej niż opłaca się trwałością i niezawodnością.

aluminium do niedawna był ulubieńcem branży kablowej i przewodów. Spośród wszystkich metali jest czwartym pod względem przewodnictwa elektrycznego. Gorszy od aluminium, złota, srebra i miedzi.

Do zalet przewodów aluminiowych należą::

  • niski koszt;
  • minimalna waga;
  • odporność chemiczna.

To wystarczyło, aby aluminium znalazło szerokie zastosowanie w elektryfikacji. Dziś zasady PUE w życiu codziennym zabraniają używania kabla z przewodami aluminiowymi o przekroju mniejszym niż 16 metrów kwadratowych. mm, ponieważ nie ma wystarczającej elastyczności do zginania pod kątem prostym. Aluminium w kontakcie z powietrzem tworzy ogniotrwałą, nieprzewodzącą powłokę, która może nagrzewać się do takiego stopnia, że ​​może iskrzyć. Niska granica plastyczności oznacza, że ​​zaciski śrubowe mogą z czasem się poluzować. Kabel zasilający z żyłami powyżej 16 mXNUMX mm jest bardziej elastyczny, ale jest używany tylko wtedy, gdy jest to konieczne, aby zaoszczędzić pieniądze. Żywotność jest krótsza niż w przypadku analogów z przewodami miedzianymi.

Niemożliwe jest bezpośrednie połączenie miedzi i aluminium – w takiej parze aluminium stopniowo zacznie się utleniać.

W kablach elektroenergetycznych każdy rdzeń otrzymuje indywidualną izolację, a także izolację ogólną lub taśmową. Wewnętrzna izolacja jest niezbędna, aby zapobiec kontaktowi między przewodami, zewnętrzna zapewnia dodatkową ochronę i utrzymuje wszystkie przewody razem.

Wybór materiału izolacyjnego zależy od sposobu użytkowania kabla. Należy ocenić następujące parametry:

  • wytrzymałość mechaniczna jest szczególnie ważna w przypadku instalacji kabli naziemnych;
  • odporność na promienie ultrafioletowe. Istnieją materiały, które pod wpływem słońca stopniowo stają się kruche. Takie kable bez dodatkowej ochrony nie mogą być używane do instalacji naziemnej;
  • odporność na wysokie temperatury. Przewodnik nagrzewa się, gdy przepływa przez niego prąd. Konieczne jest, aby izolacja wytrzymała zarówno standardowe ogrzewanie, jak i krótkotrwałe przeciążenia;
  • odporność na niskie temperatury. Na zimno niektóre materiały stają się bardzo kruche i tracą swoje podstawowe właściwości;
  • maksymalne dopuszczalne napięcie. Prawie wszystkie materiały izolacyjne wytrzymują napięcia do 1000 V, więc jeśli chodzi o dom prywatny, możesz zignorować ten parametr.

Izolację można wykonać z następujących materiałów:

  • papier impregnowany żywicą, czyli kalafonia z olejem, to jedna z najstarszych opcji izolacji. Wytrzymuje ekstremalne warunki pracy, wysokie napięcie, jest niedrogi, ale takiego kabla nie można układać w obszarach o dużym nachyleniu. Przy różnicy wysokości większej niż 25 m stosuje się kabel z impregnacją nieodpływową. Izolacja boi się wilgoci, dlatego musi być zamknięta w ochronnej powłoce;
  • izolacja gumowa dobrze prezentuje się w sieciach o prądzie stałym do 10 kV i prądzie przemiennym do 1 kV. Pozwala uzyskać najbardziej elastyczny kabel, odporny na ujemne temperatury;
  • izolacja z polichlorku winylu (PVC) wytrzymuje niskie i wysokie temperatury, do +90 0 C, odporny na wilgoć i substancje agresywne. Na słońcu materiał stopniowo się psuje, ale dzięki specjalnym dodatkom udało się stworzyć izolację o podwyższonej odporności na mróz, palenie i słońce;
  • Izolacja XLPE (SPE). W takiej izolacji kable są lekkie i elastyczne. Powłoka nie boi się wilgoci.

Oprócz izolacji zewnętrznej może występować warstwa metalu. To jest tzw. opancerzenie, które pozwala na maksymalne uodpornienie kabla na naprężenia mechaniczne. Kabel pancerny układa się w ruchomych glebach i pod drogami.

Wybór przekroju kabla zależy od tego, ile energii zużyją wszystkie urządzenia i sprzęt oświetleniowy w domu. Im wyższa moc, tym grubszy musi być kabel, aby wytrzymać przepływający prąd bez znacznego nagrzewania. Mówiąc o przekroju kabla zasilającego, mamy na myśli przekrój żył przewodzących, a nie średnicę całego kabla wraz z osłonami ochronnymi.

READ
Lampy stołowe LED: rodzaje, zasady doboru, funkcjonalność | Artykuły

Obliczanie wymaganej sekcji można to zrobić według następującego uproszczonego schematu:

  • sporządzić schemat przyszłego lub istniejącego okablowania, zaznaczyć wszystkie punkty zużycia energii elektrycznej, określić ich moc;
  • zsumuj moc wszystkich urządzeń. W ten sposób otrzymujemy maksymalne obciążenie wewnętrzne;
  • nie zapomnij wziąć pod uwagę, że nowy sprzęt może zostać zakupiony w przyszłości. Ponadto stary sprzęt można wymienić na nowy i mocniejszy;
  • przy obliczaniu zużycia energii pozostaje podzielić tę wartość przez napięcie sieciowe (220 lub 380 V), aby ostatecznie uzyskać siłę prądu, którą będzie musiał wytrzymać kabel zasilający;
  • Przewodność elektryczna przewodnika miedzianego jest wyższa niż aluminium, dlatego przy tym samym przekroju może przewodzić wyższy prąd. Specjalne tabele pomagają znaleźć optymalną wartość przekroju dla przewodów miedzianych i aluminiowych przy różnych metodach montażu.

Daj pierwszeństwo kablowi z uziemieniem. Jeśli planowane jest zainstalowanie w domu kuchenki elektrycznej, lepiej wziąć kabel o przekroju większym niż 10 metrów kwadratowych. mm. Jeśli wątpisz w poprawność wykonanych obliczeń, lepiej natychmiast skonsultować się z profesjonalistami, którzy podpowiedzą zarówno optymalny przekrój, jak i rodzaj kabla, w oparciu o charakterystykę zużycia energii elektrycznej.

Eksperci zalecają sprawdzenie zgodności deklarowanego przekroju z rzeczywistym. Często mało znani producenci oszukują kupującego, a wszystko to jest zgodne z prawem. GOST zapewnia tolerancję, a dla niektórych kabli sięga 15-30%.

Patrząc na oznaczenie kabla, doświadczona osoba od razu powie, z czego został wykonany i w jakich warunkach najlepiej z niego korzystać. Według krajowego GOST alfabetyczny oznakowanie:

  • pierwsza litera wskazuje, z jakiego metalu wykonane są przewody przewodzące prąd: dla aluminium – A, dla miedzi nie ma oznaczenia;
  • druga litera to materiał izolacyjny. Jeśli jest to papier impregnowany żywicą – C (czasami może w ogóle nie być oznakowania), jeśli niepalna guma – HP, jeśli PVC – B, jeśli polietylen – P, polietylen usieciowany – Pv;
  • trzecia litera to cechy powłoki zewnętrznej rdzeni: A – aluminium, C – ołów, P – polietylen, B – polichlorek winylu;
  • czwarta litera wskazuje rodzaj pancerza, jeśli występuje: K – drut okrągły ocynkowany, P – drut płaski ocynkowany, BbG – taśma stalowa profilowana, B – taśmy stalowe, Bn – taśmy stalowe z powłoką niepalną;
  • piąta litera to materiał zewnętrznej osłony, na przykład wąż polietylenowy (Shp) lub niepalny związek (H). W przypadku jej braku zewnętrzna okładka jest oznaczona literą G;
  • szósta litera wskazuje na różne dodatkowe cechy. Na przykład jest kabel, który się nie pali (ng).

Kabel może być bez zbroi, wówczas oznaczenie nie będzie zawierało odpowiedniego symbolu. Powyższe są często spotykanymi opcjami wykonania kluczowych elementów, ale w oznaczeniu można dostrzec inne litery, których znaczenie przedstawiono w tabeli. Oznaczenie jest nakładane na kabel z krokiem 1 m.

Etykieta zawiera oznaczenia cyfrowe, które wskazują liczbę rdzeni i pole przekroju, a także obecność zerowego rdzenia i jego przekrój. Na przykład kabel z trzema rdzeniami o przekroju 1,5 metra kwadratowego. mm jest oznaczony jako 3 * 1,5, a jeśli jest rdzeń zerowy, zobaczysz znak plus, po którym, dokładnie w takiej samej formie, jak w przypadku kabla przewodzącego prąd, wskazano liczbę i przekrój dla rdzenia zerowego .

Kabel zasilający wyprodukowany za granicą jest oznaczony inaczej. Na przykład litera Y oznacza izolację PVC, C to ekran miedziany, HX to izolacja XLPE, RG to obecność zbroi.

Załóżmy, że mamy kabel zasilający VVG. Oznacza to, że jest to miedź, ponieważ brakuje pierwszej litery A. Rdzenie w niej są izolowane polichlorkiem winylu, z niego wykonana jest również izolacja ogólna, ale nie ma zewnętrznej osłony.

Numer 6. Popularne rodzaje kabli zasilających

Istnieje wiele różnych modyfikacji kabli zasilających, ale tylko niektóre rodzaje produktów są szczególnie poszukiwane w budownictwie prywatnym. Rozważmy je.

Rdzenie mogą składać się z jednego drutu lub kilku, w sumie w kablu znajduje się od 1 do 5 rdzeni, przekrój rdzenia wynosi 1,5-260 m100. mm. Sprzedawany jest w zatokach o długości 200-XNUMX m, malowany z reguły na czarno, rzadziej na biało.

READ
Arówki do sufitów napinanych: zasady doboru i łączenia układu lamp na suficie © Geostart

VVG wytrzymuje od -50 do +50 0 C, może pracować w warunkach dużej wilgotności, jest trwały, odporny na agresywne chemikalia. Kabel nie jest zbyt giętki. Aby obrócić go pod kątem prostym, należy zapewnić gładkie wygięcie równe 10 średnicom przekroju.

Ten popularny typ kabla ma kilka modyfikacji:

  • VVGng – kabel w osłonie ochronnej, która zapewnia maksymalną odporność na ogień;
  • AVVG – ten sam VVG, tylko z przewodami aluminiowymi;
  • VVGp wyróżnia się płaskim odcinkiem kabla, w niektórych przypadkach ta opcja jest wygodniejsza pod względem instalacji;
  • VVGz – kabel z dodatkową warstwą PVC lub gumy między izolacją a obudową ochronną.

Ten rodzaj kabla nadaje się do instalacji sieci do 1000 V i częstotliwości do 50 Hz, jest często używany do naziemnego i podziemnego zasilania domu w energię elektryczną.

Jest to zagraniczny odpowiednik krajowego kabla VVG. Do jego produkcji używane są tylko przewody miedziane, profil jest tylko okrągły. Pomiędzy izolacją indywidualną a ogólną znajduje się warstwa powlekanej gumy, dzięki której kabel uzyskuje dodatkową odporność ogniową.

Kabel składa się z 2-5 żył, jest przeznaczony do napięcia do 660 V, wytrzymuje nagrzewanie do +70 0 C i jest jeszcze bardziej elastyczny niż kabel VVG: promień gięcia NYM wynosi tylko 4 średnice kabla.

NYM można układać pod ziemią, ale lepiej jest użyć rury falistej. Kabel boi się światła słonecznego.

Kabel z 1-5 żyłami miedzianymi o przekroju 1,5-240 m1000. mm. Izolacje wewnętrzne i zewnętrzne wykonane są z PVC, wnęka między nimi jest również wypełniona PVC. Do wzmocnienia stosuje się dwie taśmy stalowe, które owijają kabel i chowają się pod płaszczem zewnętrznym. Szczeliny między zwojami pierwszej taśmy są ukryte pod zwojami drugiej taśmy. Kabel jest zaprojektowany na maksymalnie 10 V, może pracować w szerokim zakresie temperatur, jak VVG. Promień gięcia wynosi XNUMX średnic.

Ten kabel zawiera:

  • AVBbShv z przewodami aluminiowymi;
  • VBBShvng z niepalną izolacją;
  • VBbShvng-LS to kabel, którego izolacja nie pali się, a podczas tlenia emituje minimum dymu.

Kabel można montować pod ziemią, w obszarach o wysokim zagrożeniu wybuchem, a przy zastosowaniu osłon przeciwsłonecznych nadaje się również do montażu naziemnego.

Kabel z izolacją gumową ogólną i izolacją gumową każdego rdzenia. Przewody są miedziane, elastyczność jest duża, wewnątrz znajduje się od 1 do 6 przewodów. Maksymalne napięcie – 660 V, częstotliwość – 400 Hz. Kabel jest drogi, więc wielu preferuje VVG. KG doskonale nadaje się do podłączania bardzo wydajnych urządzeń, takich jak spawarki, generatory i inne urządzenia przenośne. Modyfikacja – KGng.

To osobna kategoria kabli zasilających. SIP jest samonośnym drutem izolowanym, rdzenie wykonane są tylko z aluminium, nie ma warstwy izolacyjnej pasa. Możliwy przekrój żył – od 16 do 150 metrów kwadratowych. mm. Oznaczenie tego typu kabla jest specyficzne. Na przykład SIP-1 to kabel z trzema rdzeniami, z których jeden jest zerowy i jednocześnie nośny.

Izolacja kabla wykonana jest z usieciowanego polietylenu, dzięki czemu wytrzymuje duże obciążenia mechaniczne, działanie promieni słonecznych oraz wysoką wilgotność. SIP doskonale nadaje się do naziemnej elektryfikacji domów prywatnych. Konieczne jest wykonanie instalacji za pomocą specjalnych okuć.

CASBp

Przewodniki aluminiowe, jeden lub więcej drutów. Kabel posiada izolację papierową i osłonę ze stopu ołowiu, wytrzymuje do 10KV. Może być używany na stokach.

APvPu

Kabel z żyłami aluminiowymi i osłoną z XLPE, odpowiedni do instalacji w wilgotnym podłożu.

Kabel można układać:

  • drogą powietrzną;
  • pod ziemią.

Metoda montażu pneumatycznego jest łatwiejsza do wdrożenia i tańsza. Do tych celów użyj kabla SIP, AVK, a także AVVG i VVG z podwiązką kablową.

Pod ziemią na kabel nie mają wpływu podmuchy wiatru, deszcz i inne czynniki pogodowe, ale występuje ciśnienie i wilgotność gleby. Lepiej jest położyć kabel z dala od drzew, aby ich korzenie nie uszkodziły linii. Użyj kabla VBbShv i AVBbShv. Pomimo trwałości tych produktów, lepiej jest użyć plastikowej rury, aby chronić kabel przed uszkodzeniem podczas osiadania gruntu.

Jeśli istnieje chociaż niewielka wątpliwość co do poprawności własnego wyboru, lepiej ponownie zadać pytanie specjalistom, niż wszystko później przerabiać.

Rating
( No ratings yet )
Like this post? Please share to your friends:
Leave a Reply

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: