Armatura i sprzęt gazowy

armatura gazowa zwane urządzeniami i urządzeniami montowanymi na gazociągach, aparaturze i instrumentach, za pomocą których odbywa się włączanie, wyłączanie, zmiana objętości, ciśnienia lub kierunku przepływu gazu, a także usuwanie gazów.

Wymagania dotyczące doboru armatury gazowej

Przy wyborze armatury gazowej należy wziąć pod uwagę następujące właściwości metali i stopów:

  • 0 gaz ziemny nie wpływa na metale żelazne, dlatego armatura gazowa może być wykonana ze stali i żeliwa;
  • 0 ze względu na niższe właściwości mechaniczne kształtek żeliwnych może być stosowany przy ciśnieniach nieprzekraczających 1,6 MPa;
  • 0 przy wyborze łączników żeliwnych konieczne jest stworzenie takich warunków, aby kołnierze się nie zginały;
  • 0 przy obecnych dopuszczalnych normach zawartości siarkowodoru w gazie (2 g na 100 m 3 ), ten ostatni praktycznie nie ma wpływu na stopy miedzi. Dlatego też osprzęt do własnego sprzętu gazowego może być wykonany ze stopów miedzi.

Klasyfikacja armatury gazowej

Zgodnie z przeznaczeniem istniejąca armatura gazowa dzieli się na następujące typy:

  • 0 odcięcie – dla okresowych hermetycznych wyłączeń poszczególnych odcinków gazociągu, urządzeń i urządzeń;
  • 0 bezpieczeństwo – aby zapobiec możliwości zwiększenia ciśnienia gazu poza ustalone limity;

О działanie odwrotne – aby zapobiec ruchowi gazu w przeciwnym kierunku;

o awaryjne i odcięcie – automatyczne zatrzymanie przepływu gazu do sekcji awaryjnej w przypadku naruszenia określonego trybu.

Wszystkie kształtki stosowane w przemyśle gazowniczym są znormalizowane. Kod każdego produktu zaworowego składa się z czterech części: w pierwszej kolejności znajduje się numer wskazujący rodzaj zaworu, w drugiej symbol materiału, z którego wykonany jest korpus zaworu, w trzeciej numer seryjny produktu, w czwartym – symbol materiału pierścieni uszczelniających: br – brąz lub mosiądz, nzh – stal nierdzewna, p – guma, e – ebonit, bt – babbitt, bk – brak specjalnych pierścieni uszczelniających w korpus i na żaluzji. Np. oznaczenie baterii 11B10bk można rozszyfrować w następujący sposób: 11 – rodzaj armatury (kran), b – materiał korpusu (mosiądz), 10 – numer seryjny wyrobu, bk – rodzaj uszczelnienia (bez pierścieni).

Większość typów armatury składa się z urządzenia odcinającego lub dławiącego. Urządzenia te są obudową zamkniętą pokrywą, wewnątrz której zawór porusza się względem swoich gniazd (złączek), w wyniku czego zmienia się powierzchnia przelotu gazu, czemu towarzyszy zmiana oporów hydraulicznych ciśnienia.

W urządzeniach blokujących nazywane są powierzchnie bramy i gniazda, które stykają się podczas wyłączania części gazociągu opieczętowanie. W urządzeniach dławiących nazywa się powierzchnie przesłony i gniazda, które tworzą regulowany kanał dla gazu przepustnica.

Zasuwy odcinające to urządzenia – zasuwy, kurki, zawory, zamki hydrauliczne, przeznaczone do hermetycznego odcinania poszczególnych odcinków gazociągu i muszą zapewniać szczelność zamknięcia, szybkie otwieranie i zamykanie, łatwość konserwacji oraz niskie opory hydrauliczne.

Zasuwy są najczęstszym typem zaworów (rys. 2.9). W przypadku gazociągów o ciśnieniu do 0,6 MPa stosuje się zawory z żeliwa szarego, a dla gazociągów o ciśnieniu powyżej 0,6 MPa są wykonane ze stali. W zaworach przepływ gazu lub jego całkowite ustanie reguluje się poprzez zmianę położenia zaworu wzdłuż powierzchni uszczelniających poprzez obrót trzpienia – wysuwany (rys. 2.9, ) lub nie chowany (ryc. 2.9, b).

READ
Czy możliwe jest zamknięcie rury gazowej bocznicą: zasady i subtelności maskowania gazociągu © Geostart

Zasuwy

Ryż. 2.9. Zawory: a – równolegle z przesuwnym wrzecionem; b – klin z niewznoszącym się wrzecionem; 1 – mieszkania; 2 – tarcze blokujące; 3 – klin;

  • 4-wrzeciono; 5— koło zamachowe;
  • 6 pakowanie dławnic;
  • 7 – powierzchnie uszczelniające korpusu;
  • 8 – klin; 9 – przykryć; 10— rękaw;
  • 11 śruba; 12— dławnica; 13— koło zamachowe; 14 – koralik; 15 – wrzeciono

Naprawiono wrzeciono gdy koło zamachowe się obraca, 5 porusza się wokół własnej osi wraz z kołem zamachowym. W zależności od kierunku, w którym obraca się pokrętło, gwintowana tuleja zasuwy przesuwa się w górę lub w dół wzdłuż gwintu w dolnej części trzpienia i odpowiednio obniża lub podnosi zasuwę.

Zasuwy z rosnące wrzeciono zapewniają ruch wrzeciona i powiązanej żaluzji poprzez obracanie gwintowanej tulei zamocowanej w środku koła zamachowego.

zasuwy są równoległe i klinowe. Równolegle powierzchnie uszczelniające są ułożone równolegle, między nimi znajduje się klin dystansowy. Gdy zawór jest zamknięty, klin opiera się o jego dno i odpycha dyski, które dzięki powierzchniom uszczelniającym tworzą niezbędną gęstość. Wskazane jest instalowanie tych zaworów na podziemnych gazociągach.

W bramach klinowych boczne powierzchnie bramy są pochylone. Takie zawory mogą być z solidną bramą i bramą składającą się z dwóch dysków.

Kolektory kondensatu są budowane w celu zbierania i usuwania kondensatu i wody w dolnych punktach gazociągów (rys. 2.10). W zależności od wilgotności transportowanego gazu mogą być: Duża pojemność dla mokrego gazu i mała pojemność na suchy gaz.

L0. Kolektory kondensatu

Rys.. 2L0. Syfony kondensatu:

a – wysokie ciśnienie; b – niskie ciśnienie; 1 – dywan; 2 – uzyskiwać; 3 – nakrętka zabezpieczająca;

  • 4 – kontakt; 5— dętka; 6— obudowa; 7 – korek; 8— poduszka żelbetowa pod dywan; 9— elektroda uziemiająca; 10— korpus kolektora kondensatu;
  • 11 gazociąg; 12 – Podkładka; 13 – sprzęgło; 14 – pion

W zależności od ciśnienia gazu dzieli się je na kolektory kondensatu wysoko, średnio i niskociśnieniowe.

У kolektory kondensatu и wysokie ciśnienie (ryc. 2.10, ) jest dodatkowa rura ochronna 5, a także kran na pionie wewnętrznym 2. Otwór w górnej części pionu służy do wyrównania ciśnienia gazu w pionie i obudowie. Gdyby nie było otworów, kondensat pod ciśnieniem gazu stale wypełniałby pion, a przy niskich temperaturach kondensat zamarzałby i piony pękałyby.

Pod działaniem ciśnienia gazu kondensat jest automatycznie wypompowywany.

Gdy zawór jest zamknięty, gaz przeciwdziała powstawaniu kondensatu, który pod wpływem swojej masy opada. Po otwarciu kranu przeciwdziałanie ustaje i kondensat wypływa na powierzchnię. Im wyższe ciśnienie gazu, tym szybciej i lepiej opróżni się pułapka kondensatu.

Syfon kondensatu niskiego ciśnienia (ryc. 2.10, ) to pojemnik wyposażony w calową rurkę, którą wysuwa się pod dywan 1 i kończy się złączką i korkiem. Kondensat jest usuwany przez rurkę, gazociąg jest przedmuchiwany i mierzone jest ciśnienie gazu. Praca kolektorów kondensatu niskociśnieniowego w niskich temperaturach stwarza pewne trudności.

Schemat instalacji do ręcznego pompowania kondensatu (UOKR-04)

Rys.. 2.11. Schemat instalacji do ręcznego pompowania kondensatu (UOKR-04):

  • 1 rękaw ssący; 2 – statyw; 3 — pompa BKF-4;
  • 4 rękaw dostawy; 5, 7 – zawory;
  • 6 balon; 8— noga

Jednostka pompująca kondensat UKR-04 (rys. 2.11) został wdrożony w wielu obiektach gazowych. Pompa 3 typ BKF-4 jest przymocowany do podstawy statywu 2 trzy śruby. Statyw składa się z podstawy, dwóch składanych nóg i czterech wysuwanych nóg. 8. Aby podłączyć instalację na statywie, dociśnij stojaki do oporu i wysuń nogi. Jeden koniec węża ssącego 1 podłączony do rury ssącej pompy, drugi jest opuszczany przez pion na dno kolektora kondensatu. Na końcu węża ssącego znajduje się zawór odbiorczy. Pompa jest podłączona do butli przez wąż tłoczny 4, po czym zawory 5 i 7 są otwierane, a jednostka jest aktywowana przez wahnięcie klamki. Odsysanie kondensatu odbywa się przez zawór ssący tulei, a wtrysk – przez zawór tłoczny pompy.

READ
Podłączenie gazu w mieszkaniu po odłączeniu za brak płatności: procedury i subtelności prawne © Geostart

Pompowany płyn dostaje się do cylindra przez tuleję. Tuleja spustowa posiada przezroczystą wkładkę, przez którą można obserwować przepływ kondensatu do cylindra.

Armatura i sprzęt gazowy

armatura gazowa zwane różnymi urządzeniami i urządzeniami montowanymi na gazociągach, aparaturze i instrumentach, za pomocą których włączają się, wyłączają, zmieniają ilość, ciśnienie lub kierunek przepływu gazu, a także usuwają gazy.

Klasyfikacja armatury gazowej.

Zgodnie z ich przeznaczeniem istniejące typy armatury gazowej dzielą się na:

  • na zaworach odcinających – do okresowych hermetycznych wyłączeń poszczególnych odcinków gazociągu, sprzętu i urządzeń;
  • armatura bezpieczeństwa – aby zapobiec możliwości zwiększenia ciśnienia gazu poza ustalone limity;
  • zawory zwrotnego działania – zapobiegające ruchowi gazu w przeciwnym kierunku;
  • zawory awaryjne i odcinające – do automatycznego zatrzymania przepływu gazu do sekcji awaryjnej w przypadku naruszenia określonego reżimu.

Przy wyborze sprzętu i armatury gazowej należy kierować się aktualnymi GOST i SP.

Cenne informacje zawarte są w materiałach ośrodka badawczego urządzeń do gazów przemysłowych „Gazovik” (NIC PGO „Gazovik”), który gromadzi, analizuje i sprawdza wiarygodność informacji o stopniu jakości, niezawodności, konkurencyjności i bezpieczeństwie przemysłu produkty sprzętu gazowego.

Wszystkie kształtki stosowane w przemyśle gazowniczym są znormalizowane. Zgodnie z przyjętym symbolem kod każdego produktu zbrojeniowego składa się z czterech części. Na pierwszym miejscu jest numer wskazujący rodzaj zbrojenia (tabela poniżej).

Symbole rodzaju zbrojenia

Dźwigi do rurociągów

Zawory zwrotne klapowe

Na drugim – symbol materiału, z którego wykonany jest korpus zaworu (tabela poniżej).

Symbole materiałów korpusu zaworu

Stal kwasoodporna i nierdzewna

Na trzecim – numer seryjny produktu. Na czwartym – symbol materiału pierścieni uszczelniających: b – brąz lub mosiądz; nzh – stal nierdzewna; p – guma; e – ebonit; bt – babbitt; bk – w korpusie i na żaluzji nie ma specjalnych pierścieni uszczelniających.

Na przykład oznaczenie dźwigu PbYubk jest odszyfrowane w następujący sposób:

11 – rodzaj armatury (wylewka), b – materiał korpusu (mosiądz), 10 – numer seryjny produktu, bk – rodzaj uszczelnienia (bez pierścieni).

Większość typów armatury składa się z urządzenia odcinającego lub dławiącego. Urządzenia te to obudowa zamykana pokrywką, wewnątrz której porusza się przesłona.

Ruch przesłony wewnątrz obudowy względem jej gniazd zmienia obszar otworu do przepuszczania gazu, czemu towarzyszy zmiana oporu hydraulicznego.

W urządzeniach blokujących nazywane są powierzchnie bramy i gniazda, które stykają się podczas wyłączania części gazociągu opieczętowanie. W urządzeniach dławiących nazywa się powierzchnie przesłony i gniazda, które tworzą regulowany kanał dla gazu przepustnica.

Zawór odcinający.

Zawory odcinające obejmują różne urządzenia przeznaczone do hermetycznego odcinania poszczególnych odcinków gazociągu. Muszą zapewniać szczelność odcięcia, szybkie otwieranie i zamykanie, łatwość konserwacji i niski opór hydrauliczny.

READ
Zawory kulowe do montażu podziemnego: kula do gazu, wersja polietylenowa w wersji podziemnej pod wykładziną

Zasuwy, kurki, zawory służą jako zawory odcinające na gazociągach.

Najpopularniejszym typem zaworów odcinających są zasuwy (rysunek poniżej), w których przepływ gazu lub jego całkowite ustanie reguluje się poprzez zmianę położenia zasuwy wzdłuż powierzchni uszczelniających. Osiąga się to poprzez obracanie koła zamachowego. Wrzeciono może być chowane lub nie chowane. Wrzeciono stałe podczas obracania koła zamachowego porusza się wokół własnej osi wraz z kołem zamachowym. W zależności od kierunku, w którym obraca się pokrętło, gwintowana tuleja zasuwy przesuwa się w górę lub w dół wzdłuż gwintu w dolnej części trzpienia i odpowiednio obniża lub podnosi zasuwę. Zawory z trzpieniem wznoszącym przesuwają trzpień i powiązany zawór, obracając gwintowaną tuleję zamocowaną na środku pokrętła.

W przypadku gazociągów o ciśnieniu do 0,6 MPa stosuje się zawory wykonane z żeliwa szarego, a dla gazociągów o ciśnieniu powyżej 0,6 MPa wykonane są ze stali.

Zasuwy mogą być równoległe i klinowe. W zaworach równoległych powierzchnie uszczelniające są ułożone równolegle, między nimi znajduje się klin dystansowy.

Zasuwy

a – równolegle z przesuwnym wrzecionem: 1 – ciało; 2- tarcze blokujące; 3 – klin; 4 – wrzeciono; 5 – koło zamachowe; 6 – szczeliwo dławnicowe; 7 – powierzchnie uszczelniające korpusu; b – klin z niewznoszącym się wrzecionem: 1 – klin; 2- okładka; 3 – rękaw; 4 – nakrętka; J – koło zamachowe; 6 – dławnica; 7 – koralik; 8 – wrzeciono

Gdy zawór jest zamknięty, klin opiera się o dno zaworu i rozpycha dyski, które wraz z powierzchniami uszczelniającymi tworzą niezbędną gęstość. W zasuwach klinowych boczne powierzchnie zasuwy nie są równoległe, lecz ukośne. Co więcej, zawory te mogą być z solidną bramą i bramą składającą się z dwóch dysków. Wskazane jest instalowanie zaworów równoległych na podziemnych gazociągach.

Jednak zasuwy nie zawsze zapewniają szczelność odcięcia, ponieważ powierzchnie uszczelniające i dno zasuwy często ulegają zabrudzeniu. Ponadto podczas obsługi zaworów z niecałkowicie otwartą zasuwą tarcze zużywają się i stają się bezużyteczne.

Wszystkie naprawione i nowo zainstalowane zawory należy sprawdzić pod kątem szczelności za pomocą nafty. W tym celu zawór należy zamontować w pozycji poziomej i polać naftą, natomiast zawór pomalować kredą. Jeśli zawór jest szczelny, nie będzie plam nafty na zaworze.

Na podziemnych gazociągach zawory są montowane w specjalnych studniach (rysunek poniżej) wykonanych z prefabrykowanego betonu lub czerwonej cegły. Pokrywa studni musi być zdejmowana, aby ułatwić demontaż podczas prac naprawczych.

Urządzenie studni gazowych

1 - 0072

a – instalacja zaworu w studni: 1 – obudowa; 2 – zawór; 3 – dywan; 4 – właz; 5 – kompensator soczewki; 6 – gazociąg; b – urządzenie małej studni: 1 – wylot; 2 – dźwig; 3 – uszczelka; 4 – ściana studni

Studnie posiadają włazy, które można łatwo otworzyć w celu przeprowadzenia prac inspekcyjnych i naprawczych. Na jezdni włazy montowane są na poziomie nawierzchni jezdni, a na podjazdach nieutwardzonych – nad poziomem gruntu o 5 cm z ślepym obszarem wokół włazów o średnicy 1 m. Tam gdzie to możliwe zaleca się doprowadzenie zaworu kontrola pod dywanem.

READ
Mobilny zbiornik gazu: przeznaczenie, cechy konstrukcyjne i instalacyjne, wymagania dotyczące umieszczenia © Geostart

Skrzynie są instalowane na przecięciach ścian studni z gazociągami, które są uszczelnione bitumem dla gęstości. Studnie muszą być wodoodporne. Skutecznym środkiem przeciwko przenikaniu wód gruntowych jest hydroizolacja ścian studni. W przypadku wnikania wody do studni, do jej zbierania i odprowadzania rozmieszczone są specjalne doły.

Na gazociągach o średnicy do 100 mm przy transporcie osuszonego gazu wykonuje się studnie małogabarytowe (rysunek powyżej) z armaturą zamontowaną w górnej części, co zapewnia obsługę armatury z ziemi. W takich studniach zamiast zaworów instalowane są dźwigi.

W zaworach smarowanych ciśnieniowo (rysunek poniżej) uszczelnienie uzyskuje się poprzez wprowadzenie specjalnego smaru pod ciśnieniem pomiędzy powierzchnie uszczelniające. Wypełniony w wydrążonym kanale górnej części korka smar jest wstrzykiwany przez wkręcanie śruby przez kanały w szczelinę między korpusem a korkiem. Korek nieco się unosi, zwiększając szczelinę i zapewniając łatwość obracania, zawór kulowy i mosiężna uszczelka zapobiegają wyciskaniu smaru i wnikaniu gazu.

Kran żeliwny ze smarowaniem ciśnieniowym

1 - 0073

1 – kanały; 2 – podstawa wtyczki; 3 – śruba; 4 – zawór kulowy; 5 – uszczelka

Oprócz zaworów smarowanych stosuje się proste zawory obrotowe, które dzielą się na napinające, dławnicowe i samouszczelniające. Zawory te są instalowane na gazociągach nadziemnych i wewnątrzobiektowych oraz na liniach pomocniczych (gazociągi impulsowe i przedmuchowe, głowice kolektorów kondensatu, wloty).

W zaworach napinających wzajemne dociśnięcie powierzchni uszczelniających korka i korpusu uzyskuje się poprzez nakręcenie nakrętki naprężającej na gwintowany koniec korka wyposażony w podkładkę.

Aby wytworzyć napięcie na wtyczce, koniec jej stożkowej części nie powinien sięgać podkładki o 2-3 mm, a dolna część wewnętrznej powierzchni korpusu powinna mieć cylindryczne wgłębienie. Dzięki temu w miarę zużywania się grzyba zaworu można go obniżyć, dokręcając nakrętkę trzpienia, a tym samym zapewnić szczelność.

Kolektory kondensatu.

Do zbierania i usuwania kondensatu i wody w dolnych punktach gazociągów budowane są kolektory kondensatu (rysunek poniżej).

Kolektory kondensatu

1 - 0074

a – wysokie ciśnienie; b – niskie ciśnienie; 1 – obudowa; 2 – dętka; 3 – kontakt; 4 – przeciwnakrętka; 5 – dźwig; 6 – dywan; 7 – wtyczka; 8 – poduszka żelbetowa pod dywan; 9 – elektroda uziemiająca; 10 – obudowa kolektora kondensatu; 11 – gazociąg; 12 – uszczelka; 13 – sprzęgło; 14 – pion

W zależności od wilgotności transportowanego gazu kolektory kondensatu mogą być większe dla gazu mokrego i mniejsze dla gazu suchego. W zależności od ciśnienia gazu dzielą się na kolektory kondensatu nisko, średnio i wysokociśnieniowe.

Niskociśnieniowy kolektor kondensatu to zbiornik wyposażony w calową rurkę, wyprowadzoną pod wykładzinę i zakończoną złączką i korkiem. Kondensat jest usuwany przez rurkę, gazociąg jest przedmuchiwany i mierzone jest ciśnienie gazu.

Odwadniacze skroplin średnio- i wysokociśnieniowe różnią się nieco konstrukcją od odwadniaczy niskociśnieniowych. Posiadają dodatkową rurkę ochronną, a także kran na wewnętrznej pionie. Otwór w górnej części pionu służy do wyrównania ciśnienia gazu w pionie i obudowie. Gdyby nie było otworów, kondensat pod ciśnieniem gazu stale wypełniałby pion. W niskich temperaturach możliwe jest zamarzanie kondensatu i pękanie pionów.

READ
Lodówka gazowa „zrób to sam”: zasada działania lodówki na propan, przykład domowego montażu © Geostart

Pod działaniem ciśnienia gazu kondensat jest automatycznie wypompowywany. Gdy zawór jest zamknięty, gaz przeciwdziała powstawaniu kondensatu, który pod wpływem swojej masy opada. Po otwarciu kranu przeciwdziałanie ustaje i kondensat wypływa na powierzchnię.

Kompensatory.

Podczas eksploatacji gazociągów wielkość zmiany temperatury może sięgać kilku stopni, co powoduje naprężenia rzędu kilkudziesięciu MPa. Dlatego, aby zapobiec zniszczeniu gazociągu pod wpływem temperatury, konieczne jest zapewnienie jego swobodnego ruchu. Urządzeniami zapewniającymi swobodny ruch rur są kompensatory – soczewkowe, w kształcie liry i w kształcie litery U. Na podziemnych gazociągach najczęściej stosuje się kompensatory soczewkowe (rysunek poniżej).

Kompensator soczewki

1 - 0075

1 – rura odgałęziona; 2 – kołnierz; 3 – koszula; 4 – pół soczewki; 5 – żebro; 6 – łapa; 7 – nakrętka; 8 – ciąg

Kompensatory soczewek są wykonane przez spawanie z wytłoczonych połówek soczewek. Aby zmniejszyć opór hydrauliczny i zapobiec zatykaniu się kompensatora, zainstaluj

rura prowadząca przyspawana do wewnętrznej powierzchni kompensatora po stronie wlotu gazu. Dolna część soczewek jest wypełniona bitumem przez otwory w rurce prowadzącej, aby zapobiec gromadzeniu się w nich i zamarzaniu wody.

Podczas montażu kompensatora zimą należy go lekko rozciągnąć, a latem ścisnąć za pomocą ściągaczy. Po instalacji trakcję należy usunąć. Kompensatory montowane obok zasuw lub innych urządzeń dają możliwość swobodnego demontażu armatury kołnierzowej i wymiany uszczelek (rysunek poniżej).

Montaż kompensatorów

1 - 0076

a – soczewka z zaworem; b – tkanina gumowa; 1 – dolna obudowa; 2 – górna obudowa; 3 – szpilka; 4 – sprzęgło; 5 – dysza; 6 – czapka; 7 – mały dywan; 8 – poduszka pod dywan; 9 – wzmocniona rura wodna i gazowa; 10 – spawany kołnierz; 11 – zawór; 12, 14 – uszczelki; 13 – kompensator dwusoczewkowy

Ze względu na to, że w studniach często znajduje się woda, nakrętki i śruby ściągające rdzewieją, co utrudnia ich pracę, aw niektórych przypadkach obsługa pozostawia śruby ściągające na kompensatorach soczewek bez nakręcania nakrętek. Kompensator soczewkowy przestaje pełnić swoją funkcję, więc nowe konstrukcje kompensatorów nie przewidują śrub ściągających. Podczas napraw zacisk jest używany do ściskania dylatacji.

Ze względu na to, że kompensatory są wykonane ze stali cienkościennej o grubości 3-5 mm, nie mogą dorównać wytrzymałością rurze. Ograniczenie ciśnienia jest główną wadą kompensatorów soczewek. Aby zwiększyć dopuszczalne ciśnienie, kompensatory są wykonane z mocniejszej stali, z większą ilością fal, ale mniejszą wysokością.

Istnieją kompensatory wykonane z giętych, najczęściej bezszwowych rur (w kształcie litery U i liry). Główną wadą takich kompensatorów są ich duże wymiary. Ogranicza to ich zastosowanie na rurociągach o dużych średnicach. W praktyce dostaw gazu wygięte kompensatory nie otrzymały dystrybucji i nie są w ogóle stosowane jako kompensatory montażowe podczas instalowania zaworów.

Kompensatory gumowo-tkaninowe mają dużą zaletę (rysunek powyżej). Są w stanie dostrzec deformacje nie tylko w kierunku podłużnym, ale także w kierunkach poprzecznych. Pozwala to na ich zastosowanie do gazociągów układanych na terenach wyrobisk górniczych oraz na terenach narażonych na trzęsienia ziemi.

Rating
( No ratings yet )
Like this post? Please share to your friends:
Leave a Reply

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: