Panele słoneczne: wszystko o alternatywnym źródle energii. Zasada działania baterii słonecznej do domu: urządzenie, obwód, sprawność

Energia słoneczna jest niesamowita. Średnio każdy metr kwadratowy powierzchni Ziemi otrzymuje 164 waty energii słonecznej (liczba, którą wyjaśnimy bardziej szczegółowo poniżej). Innymi słowy, na każdym metrze kwadratowym powierzchni Ziemi można umieścić naprawdę mocną (150W) lampę stołową i rozświetlić całą planetę energią słoneczną! Innymi słowy, gdybyśmy pokryli panelami słonecznymi tylko jeden procent Sahary, moglibyśmy wytworzyć wystarczającą ilość energii elektrycznej, by zasilić cały świat. To dobra rzecz w energii słonecznej: jest jej dużo – znacznie więcej, niż moglibyśmy kiedykolwiek wykorzystać.

Ale jest też minus. Energia wysyłana przez Słońce dociera na Ziemię jako mieszanina światła i ciepła. Oba są niezwykle ważne – światło sprawia, że ​​rośliny rosną, dostarczając nam pożywienia, podczas gdy ciepło utrzymuje nas wystarczająco ciepło, aby przeżyć – ale nie możemy używać ani światła słonecznego, ani ciepła bezpośrednio do napędzania telewizora lub samochodu. Musimy znaleźć sposób na przekształcenie energii słonecznej w inne formy energii, które możemy łatwiej wykorzystać, takie jak elektryczność. I dokładnie to robią ogniwa słoneczne.

Aby wiedzieć, jak działają panele słoneczne, musisz zrozumieć, jak są zrobione. Wiele paneli słonecznych wykorzystuje krzem, jeden z najbardziej rozpowszechnionych pierwiastków na naszej planecie. Ale ponieważ tworzenie kryształów krzemu o odpowiedniej jakości jest trudne i kosztowne, domowe systemy słoneczne są zwykle budowane z podobnych, ale tańszych materiałów, takich jak miedź, ind, gal i selenek (CIGS). Nie są tak wydajne jak wysokiej jakości krzem, ale nadal zapewniają wystarczającą moc przy rozsądnych kosztach.

Krzem to materiał, z którego wykonane są tranzystory (maleńkie przełączniki) w mikroukładach, podobnie działają ogniwa słoneczne. Krzem to materiał zwany półprzewodnikiem. Niektóre materiały, zwłaszcza metale, bardzo łatwo przepuszczają prąd; nazywani są dyrygentami. Inne materiały, takie jak plastik i drewno, w ogóle nie przepuszczają przez nie prądu; nazywane są izolatorami. Półprzewodniki, takie jak krzem, nie są ani przewodnikami, ani izolatorami: normalnie nie przewodzą prądu, ale w pewnych okolicznościach możemy je zmusić.

Ogniwo słoneczne to kanapka składająca się z dwóch różnych warstw krzemu, które zostały specjalnie przetworzone lub domieszkowane, aby mogły w określony sposób przepuszczać przez nie energię elektryczną. Dolna warstwa jest domieszkowana, więc ma za mało elektronów. Nazywa się to krzemem typu p lub dodatnim (ponieważ elektrony są naładowane ujemnie i jest ich za mało w tej warstwie). Górna warstwa jest domieszkowana w odwrotny sposób, aby nadać jej trochę za dużo elektronów. Nazywa się to krzemem typu n lub negatywem.

Kiedy umieścimy warstwę krzemu typu n na warstwie krzemu typu p, powstaje bariera na styku dwóch materiałów (krytyczny interfejs, w którym spotykają się dwa rodzaje krzemu). Żadne elektrony nie mogą przekroczyć bariery, więc nawet jeśli podłączymy tę silikonową kanapkę do latarki, prąd nie popłynie: żarówka się nie zapali. Ale jeśli oświetlimy kanapkę, dzieje się coś wspaniałego. Możemy myśleć o świetle jako strumieniu energetycznych „cząstek światła” zwanych fotonami.Gdy fotony uderzają w naszą kanapkę, oddają swoją energię atomom w krzemie. Przychodząca energia wybija elektrony z dolnej warstwy typu p, więc przeskakują one przez barierę do warstwy typu n powyżej i przepływają dookoła. Im więcej światła świeci, tym więcej elektronów odbija się i więcej przepływa prąd.

To właśnie rozumiemy przez napięcie fotowoltaiczne, które wytwarza światło, i jest to jeden z rodzajów tego, co naukowcy nazywają efektem fotowoltaicznym.

READ
Lampy uliczne zasilane energią słoneczną: rodzaje, przegląd i porównanie producentów © Geostart

Widoczne światło słoneczne składa się z niewidzialnych cząstek zwanych fotonami. Mają energię, ale zerową masę spoczynkową. Kiedy fotony zderzają się z innymi cząsteczkami, ich energia jest przekształcana w różne formy w zależności od rodzaju atomów, z którymi się stykają. Większość kolizji wytwarza tylko ciepło.

Ale elektryczność może być również wytwarzana, gdy fotony powodują, że elektrony w atomach są tak pobudzone, że odrywają się i poruszają swobodnie. Elektrony krzemu typu n szukają elektronów w krzemie typu p, aby zastąpić brakujące elektrony i przepływać między dwoma otrzymanymi typami.

Niezwykłe właściwości półprzewodników, takich jak krzem, pozwalają na utrzymanie nierównowagi elektrycznej. Oznacza to stały dopływ energii elektrycznej tak długo, jak fotony uderzają w panele słoneczne. Prąd jest zbierany wzdłuż przewodów i rozprowadzany po całym systemie.

Ogniwo słoneczne to kanapka z krzemu typu n (niebieski) i krzemu typu p (czerwony). Generuje energię elektryczną, wykorzystując światło słoneczne, aby elektrony przeskakiwały przez złącze między różnymi smakami krzemu:

  • Kiedy światło słoneczne pada na komórkę, fotony (cząstki światła) bombardują górną powierzchnię.
  • Fotony (żółte krople) przenoszą swoją energię przez komórkę.
  • Fotony oddają swoją energię elektronom (zielone plamy) w dolnej warstwie typu p.
  • Elektrony wykorzystują tę energię, aby przeskoczyć barierę do górnej warstwy typu n i do pętli.
  • Przepływ elektronów wokół obwodu powoduje zapalenie się lampy.

Podstawowa zasada fizyki, zwana prawem zachowania energii, mówi, że nie możemy magicznie wytworzyć energii ani sprawić, by zniknęła w powietrzu; wszystko, co możemy zrobić, to przekształcić go z jednej formy w drugą. Oznacza to, że ogniwo słoneczne nie może wyprodukować więcej energii elektrycznej niż otrzymuje co sekundę w postaci światła. W praktyce, jak wkrótce zobaczymy, większość komórek przekształca około 10 do 20 procent energii, którą otrzymują w energię elektryczną. Typowe krzemowe ogniwo słoneczne z pojedynczym złączem ma teoretyczną maksymalną wydajność około 30 procent, znaną jako limit Shockley-Keisser.Jest to spowodowane głównie tym, że światło słoneczne zawiera szeroką mieszankę fotonów o różnych długościach fal i energiach, a każde jednozłączowe ogniwo słoneczne będzie zoptymalizowany do przechwytywania fotonów tylko w określonym paśmie częstotliwości, marnując resztę. Niektóre fotony, które uderzają w ogniwo słoneczne, nie mają wystarczającej energii, aby wybić elektrony, więc są one efektywnie marnowane, podczas gdy niektóre mają zbyt dużo energii, a nadmiar również jest marnowany. Najlepsze, najbardziej zaawansowane ogniwa laboratoryjne mogą zarządzać 46% wydajnością w absolutnie idealnych warunkach, wykorzystując wiele połączeń do przechwytywania fotonów o różnych energiach.

  • Cień. Zacienione panele słoneczne nie będą wytwarzać tyle energii, co panele w pełnym słońcu. Jeśli Twój dach jest pozbawiony światła słonecznego, zacieniony przez nieprzycinane drzewa lub budynki, energia słoneczna może nie być najlepszym wyborem.
  • Sezonowość. Podobnie jak pogoda, produkcja energii słonecznej zmienia się z dnia na dzień i z miesiąca na miesiąc. Pochmurny zimowy dzień nie będzie tak produktywny jak słoneczny letni dzień. Ale ważne jest, aby skupić się na całorocznym obrazie. Na przykład śnieg może czasami odbijać światło i poprawiać wydajność fotowoltaiki. Tak więc w rzeczywistości zimny miesiąc stanie się słonecznym antagonistą tylko wtedy, gdy błoto pośniegowe nie pokryje paneli.
  • Skłonić. Panele słoneczne powinny mieć dobre nachylenie. Kierunek, w którym zwrócony jest Twój dom, jego lokalizacja, a nawet nachylenie dachu mają znaczący wpływ na wydajność systemu słonecznego. Najlepiej byłoby, gdyby panele słoneczne były ustawione pod tym samym kątem, co szerokość geograficzna, na której są zainstalowane. Odchylenia od 30 do 45 stopni zwykle działają dobrze w większości scenariuszy.
  • Azymut. Kąt azymutu słonecznego to kierunek kompasu, z którego pada światło słoneczne. W południe światło słoneczne dociera z południa na półkulę północną i z północy na półkulę południową. Nieprawidłowy kąt azymutu może zmniejszyć wydajność domowego panelu słonecznego nawet o 35%. Azymut zerowy (zwrócony w stronę równika) jest zwykle najlepszym wyborem.
READ
Biokominek „zrób to sam”: rysunki i instrukcje krok po kroku.

Prawdziwe domowe panele słoneczne mogą osiągnąć około 15 procent wydajności, dają procent tu i tam, i prawdopodobnie nie będzie dużo lepiej. Ogniwa słoneczne pierwszej generacji z jednozłączowymi panelami słonecznymi nie zbliżą się do 30-procentowej wydajności granicznej Shockley-Keisser, nie mówiąc już o 46-procentowym wyniku laboratoryjnym. Różnego rodzaju nieprzyjemne czynniki rzeczywiste wpływają na wydajność znamionową, w tym projekt paneli, sposób ich ustawienia i pod jakim kątem, czy znajdują się w cieniu, jak je utrzymujesz w czystości, jak są gorące (rosnące temperatury mają tendencję do zmniejszania ich skuteczności).

Większość paneli słonecznych, które można dziś zobaczyć na dachach, to w zasadzie tylko krzemowe kanapki, które zostały specjalnie przetworzone („domieszkowane”), aby były lepszymi przewodnikami elektrycznymi. Naukowcy nazywają te klasyczne ogniwa słoneczne pierwszą generacją, w dużej mierze odróżniając je od dwóch różnych, bardziej nowoczesnych technologii znanych jako druga i trzecia generacja. Więc jaka jest różnica?

Około 90 procent paneli słonecznych na świecie jest wykonanych z płytek krzemu krystalicznego (w skrócie c-Si) wyciętych z dużych wlewków wyhodowanych w super czystych laboratoriach, których przetwarzanie może zająć nawet miesiąc. Wlewki przybierają postać pojedynczych kryształów (pojedynczy kryształ lub mono-Si) lub zawierają wiele kryształów (polikrystaliczne, multi-Si lub poli-c-Si). Ogniwa słoneczne pierwszej generacji działają tak, jak pokazaliśmy powyżej: wykorzystują jedno proste połączenie między warstwami krzemu typu n i typu p, które są wycinane z oddzielnych wlewków. Tak więc sztabka typu n może być wykonana przez ogrzewanie kawałków krzemu z niewielką ilością fosforu, antymonu lub arsenu jako domieszki, podczas gdy sztabka typu p będzie wykorzystywać bor jako domieszkę. Plastry krzemu typu n i typu p są następnie łączone w celu związania. Dodano kilka dodatkowych dzwonków i gwizdków (takich jak powłoka antyrefleksyjna, która poprawia absorpcję światła i nadaje ogniwom fotowoltaicznym charakterystyczny niebieski kolor, szkło ochronne z przodu i plastikowe podłoże oraz metalowe złącza umożliwiające podłączenie ogniwa do obwodu), ale proste złącze p-n jest istotą większości paneli słonecznych.

Klasyczne ogniwa słoneczne to stosunkowo cienkie wafle – zwykle o głębokości ułamka milimetra (około 200 mikrometrów, około 200 mikronów). Ale są to absolutne płyty w porównaniu z ogniwami drugiej generacji, powszechnie znanymi jako cienkowarstwowe ogniwa słoneczne (TPSC) lub cienkowarstwowe ogniwa fotowoltaiczne (TFPV), które są znowu około 100 razy cieńsze (kilka mikrometrów lub milionowych części metra). Chociaż większość z nich jest nadal wykonana z krzemu (inna forma znana jako krzem amorficzny, a-Si, w której atomy są ułożone losowo, a nie precyzyjnie uporządkowane w regularnej strukturze krystalicznej), niektóre są wykonane z innych materiałów, zwłaszcza z tellurku kadmu (Cd). -Te) i diselenek miedziowo-indowo-galowy (CIGS). Ponieważ są niezwykle cienkie, lekkie i elastyczne, ogniwa słoneczne drugiej generacji mogą być laminowane na oknach, świetlikach, dachówkach i wszelkiego rodzaju „podłożach” (materiałach podłoża), w tym metalach, szkle i polimerach (tworzywa sztuczne). To, co ogniwa drugiej generacji zyskują na elastyczności, poświęcają wydajność: klasyczne ogniwa słoneczne pierwszej generacji wciąż je przewyższają. Tak więc, podczas gdy najwyższej klasy ogniwa pierwszej generacji mogą osiągnąć wydajność 15–20 procent, amorficzny krzem stara się osiągnąć ponad 7 procent, a najlepsze cienkowarstwowe ogniwa Cd-Te radzą sobie tylko z 11 procentami, a ogniwa CIGS nie są lepsze niż 7 procent -12 proc. To jeden z powodów, dla których, pomimo swoich praktycznych zalet, ogniwa drugiej generacji miały jak dotąd stosunkowo niewielki wpływ na rynek fotowoltaiczny.

READ
Instrukcje dotyczące wykonania generatora słonecznego własnymi rękami

Najnowsza technologia łączy najlepsze cechy ogniw pierwszej i drugiej generacji. Podobnie jak ogniwa pierwszej generacji, obiecują stosunkowo wysoką wydajność (30 procent lub więcej). Podobnie jak ogniwa drugiej generacji, prawdopodobnie są wykonane z materiałów innych niż „zwykły” krzem, takich jak krzem amorficzny, polimery organiczne (tworzące organiczne ogniwa fotowoltaiczne), kryształy perowskitu i mają wiele związków (z wielu warstw) różnych materiałów półprzewodnikowych . W idealnym przypadku byłyby one tańsze, wydajniejsze i bardziej praktyczne niż ogniwa pierwszej lub drugiej generacji.

W teorii ogromna liczba. Zapomnijmy na chwilę o ogniwach słonecznych i zastanówmy się nad czystym światłem słonecznym. Do 1000 watów surowej energii słonecznej trafia w każdy metr kwadratowy Ziemi skierowanej bezpośrednio ze Słońca (jest to teoretyczna moc bezpośredniego światła słonecznego w południe w bezchmurny dzień – promienie słoneczne promieniują prostopadle do powierzchni Ziemi i dają maksymalne oświetlenie lub nasłonecznienie), jak to jest technicznie znane. W praktyce, po skorygowaniu nachylenia planety i pory dnia, najlepsze, co możemy uzyskać, to około 100-250 watów na metr kwadratowy na typowych szerokościach geograficznych północnych (nawet w bezchmurny dzień). Jest to około 2-6 kWh dziennie (w zależności od tego, czy znajdujesz się w regionie północnym, takim jak Kanada lub Szkocja, lub odwrotnie, na półkuli południowej, np. w Arizonie lub Meksyku). Pomnożenie produkcji przez cały rok daje nam od 700 do 2500 kWh na metr kwadratowy (700-2500 jednostek energii elektrycznej). Cieplejsze regiony mają oczywiście znacznie większy potencjał słoneczny: na przykład Bliski Wschód otrzymuje rocznie od 50 do 100 procent więcej energii słonecznej niż Europa.

Niestety, typowe ogniwa słoneczne są wydajne tylko w 15 procentach, więc możemy przechwycić tylko ułamek tej teoretycznej energii. Dlatego panele słoneczne muszą być tak duże: ilość energii, którą możesz wyprodukować, jest oczywiście bezpośrednio związana z tym, ile miejsca możesz sobie pozwolić na pokrycie panelami. Pojedyncze ogniwo słoneczne (mniej więcej wielkości płyty CD) może generować około 3-4,5 watów; typowy moduł fotowoltaiczny złożony z około 40 ogniw (5 rzędów po 8 ogniw) może generować około 100–300 watów; dlatego wiele paneli słonecznych, każdy składający się z 3-4 modułów, może generować absolutne maksimum kilku kilowatów (prawdopodobnie wystarczy, aby zaspokoić szczytowe zapotrzebowanie domu na energię elektryczną).

Jak działają panele słoneczne: zasada, urządzenie, materiały

Panele słoneczne są uważane za bardzo wydajne i przyjazne dla środowiska źródło energii elektrycznej. W ostatnich dziesięcioleciach technologia ta zyskuje popularność na całym świecie, motywując wiele osób do przejścia na tanią energię odnawialną. Zadaniem tego urządzenia jest zamiana energii promieni świetlnych na prąd elektryczny, który może być wykorzystany do zasilania różnych urządzeń domowych i przemysłowych.

READ
Jak zrobić pompę ciepła Frenette własnymi rękami

bateria słoneczna

Rządy wielu krajów przeznaczają kolosalne kwoty środków budżetowych, sponsorując projekty mające na celu rozwój elektrowni słonecznych. Niektóre miasta w pełni wykorzystują energię elektryczną, którą otrzymują ze słońca. W Rosji urządzenia te są często wykorzystywane do dostarczania energii elektrycznej do domów podmiejskich i prywatnych jako doskonała alternatywa dla scentralizowanych usług zasilania. Warto zauważyć, że zasada działania paneli słonecznych do domu jest dość skomplikowana. Następnie przyjrzyjmy się szczegółowo, jak działają panele słoneczne do domu.

Trochę historii

Pierwsze próby wykorzystania energii słonecznej do wytwarzania energii elektrycznej podjęto w połowie XX wieku. Następnie czołowe kraje świata podjęły próby budowy wydajnych elektrociepłowni. Koncepcja elektrowni cieplnej polega na wykorzystaniu skoncentrowanego światła słonecznego do podgrzewania wody do stanu pary, która z kolei obraca turbiny generatora elektrycznego.

bateria słoneczna

Ponieważ w takiej elektrowni zastosowano koncepcję transformacji energetycznej, ich sprawność była minimalna. Nowoczesne urządzenia bezpośrednio przetwarzają światło słoneczne na prąd dzięki koncepcji efektu fotoelektrycznego.

Współczesną zasadę działania baterii słonecznej odkrył w 1839 roku fizyk Alexander Becquerel. W 1873 r. wynaleziono pierwszy półprzewodnik, co pozwoliło wcielić w życie zasadę baterii słonecznej.

bateria słoneczna

Zasada działania

Jak wspomniano wcześniej, zasada działania polega na działaniu półprzewodników. Krzem jest obecnie jednym z najbardziej wydajnych półprzewodników znanych ludzkości.

Gdy fotokomórka (górna krzemowa płyta konwertera) jest podgrzewana, elektrony są uwalniane z atomów krzemu, po czym są wychwytywane przez atomy dolnej płyty. Zgodnie z prawami fizyki elektrony mają tendencję do powrotu do swojej pierwotnej pozycji. W związku z tym z dolnej płyty elektrony poruszają się wzdłuż przewodników (przewodów łączących), oddając swoją energię do ładowania akumulatorów i wracając do górnej płyty.

Wydajność ogniw fotowoltaicznych wytworzonych metodą osadzania monokryształu krzemu jest znacznie wyższa, ponieważ w takiej sytuacji kryształy krzemu mają mniej ścian, co umożliwia ruch elektronów w linii prostej.

bateria słoneczna

Urządzenie

Budowa baterii słonecznej jest bardzo prosta.

Konstrukcja urządzenia oparta jest na:

  • korpus panelu;
  • bloki konwersji;
  • akumulatory;
  • dodatkowe urządzenia.

Korpus pełni tylko funkcję mocowania konstrukcji, nie mając żadnego innego praktycznego zastosowania.

Głównymi elementami są bloki konwerterów. To fotokomórka składająca się z materiału półprzewodnikowego, jakim jest krzem. Można powiedzieć, że baterie słoneczne składają się z ramy i dwóch cienkich warstw krzemu, które można nanosić na powierzchnię zarówno metodą monokrystaliczną, jak i polikrystaliczną, których urządzenie i zasada działania są zawsze takie same.

zasada działania baterii słonecznej;

Koszt baterii, a także jej wydajność, zależy od sposobu aplikacji krzemu. Jeśli krzem osadza się w sposób monokrystaliczny, wydajność baterii będzie jak najwyższa, podobnie jak koszt.

Jeśli mówimy o tym, jak działa bateria słoneczna, nie powinniśmy zapominać o bateriach. Zazwyczaj używane są dwie baterie. Jeden to główny, drugi to zapasowy. Główny gromadzi energię elektryczną, natychmiast kierując ją do sieci elektrycznej. Drugi gromadzi nadmiar energii elektrycznej, a następnie przesyła ją do sieci, gdy napięcie spada.

Wśród urządzeń dodatkowych można wyróżnić sterowniki, które odpowiadają za dystrybucję energii elektrycznej w sieci oraz pomiędzy akumulatorami. Z reguły działają na zasadzie prostego reostatu.

Diody są bardzo ważnymi elementami solarnymi. Element ten montowany jest na co czwartej części bloku przetwornika, chroniąc konstrukcję przed przegrzaniem na skutek przepięcia. Jeśli diody nie są zainstalowane, istnieje duże prawdopodobieństwo, że po pierwszym deszczu system ulegnie awarii.

READ
Zrób to sam palnik do biokominka: instrukcje i wskazówki dotyczące robienia © Geostart

bateria słoneczna

Jak się połączyć

Jak wspomniano wcześniej, urządzenie baterii słonecznej jest dość skomplikowane. Prawidłowy schemat baterii słonecznej pomoże osiągnąć maksymalną wydajność. Konieczne jest połączenie jednostek przekształtnikowych metodą szeregowo-równoległą, co pozwoli uzyskać optymalną moc i najbardziej wydajne napięcie w sieci elektrycznej.

bateria słoneczna

Odmiany paneli słonecznych

Istnieje kilka rodzajów ogniw fotowoltaicznych do paneli słonecznych, które różnią się między sobą budową kryształów krzemu.

Istnieją trzy rodzaje fotokomórek:

  • polikrystaliczny;
  • monokrystaliczny;
  • amorficzny.

Pierwszy typ paneli jest tańszy, ale mniej wydajny, ponieważ jeśli krzem nałożony jest w sposób polikrystaliczny, to elektrony nie mogą poruszać się w linii prostej.

Monokrystaliczne ogniwa słoneczne charakteryzują się maksymalną wydajnością, która sięga 25%. Koszt takich baterii jest wyższy, ale do uzyskania 1 kilowata potrzebna jest znacznie mniejsza powierzchnia fotokomórek niż przy zastosowaniu paneli polikrystalicznych.

Elastyczne ogniwa słoneczne wykonane są z krzemu amorficznego, ale ich sprawność jest najniższa i wynosi 4-6%.

bateria słoneczna

Zalety i wady

Główne zalety paneli słonecznych:

  • energia słoneczna jest całkowicie darmowa;
  • pozwalają na otrzymanie przyjaznej dla środowiska energii elektrycznej;
  • szybko się opłaca;
  • prosta instalacja i zasada działania.

bateria słoneczna

  • wysoki koszt;
  • aby zaspokoić potrzeby małej rodziny w zakresie elektryczności, potrzebna jest wystarczająco duża powierzchnia fotokomórek;
  • wydajność znacznie spada przy pochmurnej pogodzie.

bateria słoneczna

Jak osiągnąć maksymalną wydajność?

Kupując panele słoneczne do domu, bardzo ważne jest, aby wybrać projekt, który zapewni dostateczną moc do domu. Uważa się, że wydajność paneli słonecznych przy pochmurnej pogodzie wynosi około 40 watów na metr kwadratowy na godzinę. W rzeczywistości przy pochmurnej pogodzie moc światła na poziomie gruntu wynosi około 1 watów na metr kwadratowy, ale 200% światła słonecznego to promieniowanie podczerwone, na które panele słoneczne nie są podatne. Warto również wziąć pod uwagę, że wydajność baterii rzadko przekracza 40%.

Czasami energia z intensywnego światła słonecznego może osiągnąć 500 W na metr kwadratowy, ale przy obliczaniu należy wziąć pod uwagę minimalne wskaźniki, dzięki którym autonomiczny system zasilania będzie nieprzerwany.

Każdego dnia słońce świeci średnio 9 godzin, jeśli weźmiemy pod uwagę średnią roczną. W ciągu jednego dnia metr kwadratowy powierzchni konwertera jest w stanie wytworzyć 1 kilowat energii elektrycznej. Jeśli mieszkańcy domu zużywają dziennie około 20 kilowatów energii elektrycznej, to minimalna powierzchnia paneli słonecznych powinna wynosić około 40 metrów kwadratowych.

Jednak taki wskaźnik zużycia energii elektrycznej w praktyce jest rzadkością. Z reguły najemcy będą zużywać do 10 kW dziennie.

bateria słoneczna

Jeśli mówimy o tym, czy panele słoneczne działają zimą, to warto pamiętać, że o tej porze roku czas trwania godzin dziennych jest znacznie skrócony, ale jeśli zapewnisz systemowi mocne baterie, to energia pobierana na dzień powinna być wystarczające, biorąc pod uwagę obecność baterii zapasowej.

Przy wyborze baterii słonecznej bardzo ważne jest zwrócenie uwagi na pojemność baterii. Jeśli potrzebujesz paneli słonecznych, które działają w nocy, pojemność baterii zapasowej odgrywa kluczową rolę. Ponadto urządzenie musi być odporne na częste ładowanie.

Pomimo tego, że koszt instalacji paneli słonecznych może przekroczyć 1 milion rubli, koszty zwrócą się w ciągu kilku lat, ponieważ energia słoneczna jest całkowicie darmowa.

Rating
( No ratings yet )
Like this post? Please share to your friends:
Leave a Reply

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: