Produkcja gazu ziemnego: metody, przetwarzanie i zastosowanie

Gaz ziemny: właściwości, metody wydobycia i produkcji

Gaz ziemny to gazowa mieszanina naturalnie występujących węglowodorów, która jest szeroko stosowana jako paliwo.

Metody wydobycia

Ponieważ gaz ziemny (bardzo często nazywany również niebieskim paliwem) zalega pod ziemią na dość dużej głębokości: 1-6 km, do jego produkcji wymagane są szereg środków inżynieryjno-technicznych.

pod naturalną presją

We wnętrzu ziemi gaz znajduje się w pustkach połączonych pęknięciami. Co więcej, znajduje się tam pod bardzo wysokim ciśnieniem, znacznie wyższym niż ciśnienie atmosfery na powierzchni ziemi.

W wyniku wiercenia studni (w celu wyrównania ciśnienia i zwiększenia przepływu wykonuje się zwykle w terenie kilka równomiernie rozmieszczonych studni), które następnie układa się rurami osłonowymi wypełnionymi z zewnątrz cementem, powstaje naturalny ciąg. Tym samym najcenniejsze naturalne paliwo trafia na zewnątrz, gdzie poddawane jest oczyszczaniu i dalszej dostawie do konsumentów.

Z kopalń węgla

Wraz z rozwojem postępu specjaliści poszukują możliwości nie tylko neutralizacji niektórych niebezpiecznych szkodliwych czynników produkcji, ale także wykorzystania ich w praktyce.

Jednym z tych osiągnięć było wykorzystanie metanu uwalnianego w kopalniach węgla. Wraz z pogłębieniem wyrobisk ilość tego gazu gwałtownie wzrasta, stwarzając niebezpieczeństwo wybuchów i uduszenia personelu. Przez długi czas metan był po prostu usuwany, a nie używany.

Jednak tak cenne paliwo znacznie lepiej jest zutylizować i wykorzystać zgodnie z jego przeznaczeniem, co zostało zrobione na dwa sposoby:

  • Aktywne pompowanie pompami próżniowymi z dalszą akumulacją w zbiornikach.
  • Metoda pasywna poprzez izolowanie miejsc emisji gazów. Spośród nich metan jest następnie usuwany na zewnątrz lub doprowadzany do bezpiecznego stężenia przez rozcieńczenie.

Metoda wydobywania metanu z kopalń węgla znalazła szerokie zastosowanie w Stanach Zjednoczonych.

szczelinowanie hydrauliczne

Sposób, w jaki producenci błękitnego paliwa starają się znacznie zwiększyć wydajność odwiertów. Otwierając dostęp do niezagospodarowanych lub niewystarczająco rozwiniętych obszarów złóż w miejscu już zorganizowanej produkcji. Woda, piasek, chemikalia dostają się do istniejącej studni pod wysokim ciśnieniem. Prowadzi to do szczelinowania hydraulicznego, któremu towarzyszy szybkie uwalnianie gazu ziemnego.

Metoda ta, pomimo wysokiej skuteczności, powoduje aktywność sejsmiczną, poważne zanieczyszczenie wód gruntowych, uwalnianie szkodliwych gazów spod ziemi oraz wzrost radioaktywności. Nic więc dziwnego, że jej zakaz na terenie wielu państw świata.

Podwodny

Ogromne rezerwy błękitnego paliwa znajdują się w strefach przybrzeżnych mórz i oceanów. Chociaż metoda ta wymaga budowy bardzo drogich platform grawitacyjnych z rozwiniętą infrastrukturą, to jednak metoda ta staje się coraz bardziej powszechna.

Co więcej, wydobycie gazu opanowuje się bez budowy konstrukcji powierzchniowych: bezpośrednio z instalacji podmorskich do kompleksu lądowego. Przykładem jest pole Kirinskoye na szelfie wyspy Sachalin, uruchomione kilka lat temu. Tak udany unikalny rozwój umożliwia zagospodarowanie podwodnych osadów znajdujących się pod warstwą lodu.

Jeżeli złoża gazu ziemnego znajdują się w pobliżu wybrzeża, wówczas odpowiednie stają się wiercenie skośne, rozpoczęte na lądzie.

metody produkcji gazu

Gaz produkowany metodami przemysłowymi

Oprócz naturalnych metod pozyskiwania paliw gazowych istnieją również metody sztuczne. Gazy otrzymywane metodami przemysłowymi są oparte na naturalnych węglowodorach. Nic dziwnego, że ich nazwy pochodzą od materiałów źródłowych, którymi są paliwa płynne lub stałe:

  • Gazy z ropy naftowej są produktem destylacji ropy naftowej lub wynikiem stabilizacji benzyny naturalnej (benzyny). W procesie wydobycia ropy naftowej uwalniana jest również znaczna ilość towarzyszącego gazu. Choć pod względem składu chemicznego oba nie różnią się zbytnio od siebie (propan, butan, izobutan), charakter ich występowania jest nieco inny.
  • Gaz koksowniczy jest produktem ubocznym produkcji koksu w procesie odgazowania w wysokiej temperaturze. W niższych temperaturach w podobnym procesie powstaje gaz miejski.
  • Gaz łupkowy pozyskiwany jest również poprzez wystawienie łupków naftowych na działanie wysokich temperatur bez dostępu do powietrza.
  • Gaz generatorowy wziął swoją nazwę od generatorów gazowych, które przetwarzają drewno, węgiel lub torf na gazy pod wpływem pary lub powietrza w temperaturze 1000°C.
READ
Zbiornik gazu Antonio Merloni: modele włoskiej firmy Antonio Merloni

Procesy recyklingu

Pomocniczy

Separacja

Początkowa obecność gazu ziemnego w środowisku naturalnym prowadzi do jego zanieczyszczenia różnymi cieczami i stałymi formacjami mechanicznymi. Oczywiste jest, że w tej formie nie nadaje się do transportu i dalszego użytkowania.

Do oczyszczenia niebieskiego paliwa stosuje się separację, czyli rozdzielenie masy wyjściowej na składniki gazowe, ciekłe i stałe, a następnie usunięcie cząstek ciekłych i stałych. Fizyka tego procesu opiera się na wpływie siły grawitacji lub bezwładności na poruszające się media o różnym ciężarze właściwym.

Suszenie absorpcyjne

Istotą odwadniania absorpcyjnego gazu ziemnego jest wykorzystanie niektórych cieczy (sorbentów) do pochłaniania zawartej w nim wilgoci. Jako takie absorbery stosuje się glikole (w Rosji najczęściej stosowany jest glikol dietylenowy – DEG). Z reguły glikole są nietoksyczne, stabilne w stosowaniu, nie odmawiają szkodliwego wpływu na samą oczyszczaną substancję i mają możliwość dość prostego procesu redukcji przepływu.

Wewnątrz zbiornika absorbera następuje przeciwprąd gazu (unosi się) i absorbentu (spływa w dół), w wyniku czego niebieskie paliwo zostaje wysuszone, a absorbent, który zaabsorbował wilgoć, opuszcza cylinder i jest kierowany do regeneracji.

Głównym

Przydział składników kwasowych

Gaz ziemny w stanie naturalnym podlega wszelkiego rodzaju zanieczyszczeniom. Wśród nich: dwutlenek węgla, siarkowodór, tlenek węgla, dwutlenek siarki. Zanieczyszczenia te powodują korozję, a także obniżają właściwości energetyczne paliw węglowodorowych.

Do izolacji składników kwasowych stosuje się metody suche i mokre. Pierwsza metoda wykorzystuje:

  • Węgiel aktywowany,
  • hydrat tlenku żelaza,
  • rudy manganu.

W drugim przypadku stosuje się:

  • aminy,
  • roztwór amoniaku,
  • słabe zasady.

Zasada oczyszczania opiera się na różnym stopniu rozpuszczalności substancji w gazie ziemnym.

Rozdzielanie gazów węglowodorowych na frakcje

Separacja gazów odbywa się w celu uzyskania całej gamy składników: gazów szlachetnych, lekkich węglowodorów, gazów opałowych, surowców do produkcji wyrobów przemysłu chemicznego. Przeprowadź ten proces w miejscach wydobycia lub przedsiębiorstw przemysłowych. Technologia separacji opiera się na następujących procesach fizycznych i chemicznych:

  • Wchłanianie.
  • Adsorpcja.
  • Chemisorpcja.
  • Kompresja.
  • Kondensacja.
  • Destylacja w niskiej temperaturze.
  • Metody łączone.

Nowoczesne zakłady frakcjonowania gazowego umożliwiają pełną automatyzację procesów separacji w celu uzyskania dokładnych surowców o odpowiednim stopniu koncentracji.

Przechowywanie i transport

Magazynowanie gazu ziemnego odbywa się:

  • W mokrych lub wysokociśnieniowych zbiornikach gazowych, te pierwsze mają stabilne ciśnienie ze zmienną objętością magazynowania. Drugi jest odwrotny. Ponieważ oba wymagają znacznych nakładów inwestycyjnych i nie zapewniają sezonowych wahań poziomu zużycia, budowa nowych zbiorników gazu jest obecnie zawieszona.
  • Na końcach odcinki głównych gazociągów pełnią funkcję swego rodzaju tymczasowego magazynu nocnego.
  • W magazynach naziemnych i podziemnych. Dość często wykorzystywane są jako puste puste przestrzenie dawnych złóż, a także sztucznie konstruowane puste przestrzenie w miejsce warstw wodonośnych.
  • Dodatkowo gaz magazynowany jest w izotermicznych zbiornikach i zbiornikach o kształcie kulistym lub cylindrycznym, które wykonane są z materiałów o niskim stopniu rozszerzalności cieplnej.

Transport gazu odbywa się głównie gazociągami, a także pojazdami w zbiornikach lub butlach. Jeśli istnieją dogodne drogi wodne, używa się cystern.

READ
Zamiana kuchenki gazowej na gaz w butlach: jak zmienić dysze i przestawić kuchenkę na paliwo płynne

Magazynowanie gazu

Zakres zastosowania

U podstaw globalnego wykorzystania gazu ziemnego na świecie leżą dwie unikalne cechy tego zestawu węglowodorów: uwalnianie znacznej ilości ciepła podczas spalania – niebieskiego paliwa, możliwość transportu gigantycznych objętości na duże odległości przy niskich kosztach bieżących. Wykorzystywany jest również jako surowiec do całej gamy substancji stosowanych w przemyśle chemicznym.

Depozyty w Rosji i na świecie

Na czele pięciu „supergigant” światowych depozytów stoją:

  • South Pars / North, położone na terytorium Iranu i Kataru – 28 bilionów. m 3.
  • Galkanysh (południowy Iolotan) – Turkmenistan. Rezerwy: 21,4 biliona. m 3.
  • Urengoj – Rosja. 10,2 biliona m 3.
  • Hainesville – Stany Zjednoczone. 7 bilionów. m 3.
  • Jamburgskoje – Rosja. 5,2 biliona m 3.

Również największe złoża (do 5 bilionów m 3 ) znajdują się na terenie Algierii, Holandii, Kazachstanu i Azerbejdżanu.

światowe rezerwy

Całkowitą ilość błękitnego paliwa na świecie w 2020 roku szacuje się na 196,8 biliona. m 3. Znaczna jej część znajduje się w krajach Bliskiego i Środkowego Wschodu, w WNP, a także w Afryce. Nic więc dziwnego, że potwierdzone rezerwy Rosji wynoszą, według jednego źródła, 47,8 biliona. m 3, według innych – 38,0 bln. m 3. Biorąc pod uwagę złożoność oceny i duży błąd, jest to normalne i tylko dowodzi, że nasz kraj ma jedną piątą światowych rezerw niebieskiego paliwa.

Kraje produkujące gaz

Największymi krajami pod względem wydobycia gazu ziemnego na początku 2020 roku były:

  • USA – 920,9 mld m 3.
  • Rosja – 679 mld m 3.
  • Iran – 244,2 mld m 3.
  • Katar – 178,1 mld m 3.
  • Chiny – 177,6 mld m 3.

Pojawienie się Stanów Zjednoczonych na pierwszym miejscu w ostatnich latach można wytłumaczyć sytuacją polityczną naszych czasów i rewolucją łupkową. Jednak najbliższa przyszłość pokaże, jak długo utrzyma się ta proporcja wydobycia gazu.

Gaz ziemny, właściwości, skład chemiczny, wydobycie i zastosowanie

Gaz ziemny

Gaz ziemny, właściwości, skład chemiczny, składniki i składniki, produkcja i użytkowanie.

Gaz ziemny to mieszanina gazowa składająca się z metanu i cięższych węglowodorów, azotu, dwutlenku węgla, pary wodnej, związków siarki, gazów obojętnych.

Gazu ziemnego:

Gaz ziemny – to surowiec mineralny , mieszanina gazów powstałych w jelitach Ziemi podczas beztlenowego rozkładu materii organicznej.

Gaz ziemny istnieje w stanie gazowym, stałym lub rozpuszczonym. W pierwszym przypadku, w stanie gazowym, jest szeroko rozpowszechniony i zawarty w warstwach skalnych w jelicie Ziemi w postaci złóż gazowych (oddzielne nagromadzenia uwięzione w „pułapce” między skałami osadowymi), a także w pola naftowe w postaci czapek gazowych. W stanie rozpuszczonym znajduje się w oleju i wodzie. W stanie stałym występuje w postaci hydratów gazowych (tzw. „lodów palnych”) – krystalicznych związków gazu ziemnego i wody o zmiennym składzie. Hydraty gazowe są obiecującym źródłem paliwa.

W normalnych warunkach (1 atm. i 0 °C) gaz ziemny jest tylko w stanie gazowym.

Jest to najczystszy rodzaj paliwa kopalnego. Aby jednak wykorzystać go jako paliwo, jego składniki są od niego izolowane do oddzielnego użytku.

Gaz ziemny jest palną mieszaniną różnych węglowodorów i zanieczyszczeń.

Gaz ziemny to gazowa mieszanina składająca się z metanu i cięższych węglowodorów, azotu, dwutlenku węgla, pary wodnej, związków zawierających siarkę i gazów obojętnych.

Nazywa się ją naturalną, ponieważ nie jest syntetyczna. Gaz powstaje pod ziemią w miąższości skał osadowych z produktów rozkładu materii organicznej.

Gaz ziemny jest szerzej rozpowszechniony w przyrodzie niż ropa naftowa.

READ
Jak i dlaczego gaz jest skroplony: technologia produkcji i zakres wykorzystania skroplonego gazu © Geostart

Nie ma koloru ani zapachu. Lżejszy od powietrza 1,8 razy. Łatwopalny i wybuchowy. Podczas przeciekania nie gromadzi się na nizinach, ale unosi się w górę.

Charakterystyczny zapach gazu używanego w życiu codziennym wynika z nawaniania – dodania do jego składu substancji zapachowych, czyli substancji o nieprzyjemnym zapachu. Najpopularniejszym odorantem jest etanotiol, który wyczuwalny jest w powietrzu w stężeniu 1 na 50 000 000 części powietrza. To właśnie dzięki nawanianiu można łatwo zidentyfikować wycieki gazu.

Pochodzenie gazu ziemnego:

Istnieją dwie teorie dotyczące pochodzenia gazu ziemnego: teoria biogeniczna (organiczna) i teoria abiogeniczna (nieorganiczna, mineralna).

Po raz pierwszy biogeniczna teoria pochodzenia gazu ziemnego w 1759 r. M.V. Łomonosow. W odległej przeszłości geologicznej Ziemi martwe organizmy żywe (rośliny i zwierzęta) opadały na dno zbiorników wodnych, tworząc muliste osady. W wyniku różnych procesów chemicznych rozkładały się w przestrzeni pozbawionej powietrza. W wyniku ruchu skorupy ziemskiej pozostałości te zapadały się coraz głębiej, gdzie pod wpływem wysokiej temperatury i wysokiego ciśnienia zamieniały się w węglowodory: gaz ziemny i ropę. Węglowodory o niskiej masie cząsteczkowej (tj. właściwy gaz ziemny) powstały w wyższych temperaturach i ciśnieniach. Węglowodory wielkocząsteczkowe – olej – przy mniejszych. Węglowodory, wnikając w puste przestrzenie skorupy ziemskiej, tworzyły złoża pól naftowych i gazowych. Z biegiem czasu te złoża organiczne i złoża węglowodorów schodziły głęboko na głębokość od jednego kilometra do kilku kilometrów – były pokryte warstwami skał osadowych lub pod wpływem ruchów geologicznych skorupy ziemskiej.

Mineralna teoria pochodzenia gazu ziemnego i olej sformułowany w 1877 r. przez D.I. Mendelejew. Wyszedł z faktu, że węglowodory mogą powstawać we wnętrzu ziemi w wysokich temperaturach i ciśnieniach w wyniku oddziaływania przegrzanej pary i stopionych węglików metali ciężkich (przede wszystkim żelaza). W wyniku reakcji chemicznych powstają tlenki żelaza i innych metali, a także różne węglowodory w stanie gazowym. W tym przypadku woda wnika głęboko do wnętrzności Ziemi przez pęknięcia w skorupie ziemskiej. Powstające w ten sposób węglowodory w stanie gazowym unoszą się z kolei przez te same pęknięcia i uskoki do strefy najmniejszego ciśnienia, ostatecznie tworząc złoża gazu i ropy. Ten proces, według D.I. Mendelejew i zwolennicy hipotezy, zdarzają się cały czas. Dlatego zmniejszenie rezerw węglowodorów w postaci ropy i gazu nie zagraża ludzkości.

Skład chemiczny gazu ziemnego:

Skład chemiczny produkowanego gazu ziemnego zmienia się w zależności od depozytu. W każdym razie metan jest głównym i cennym składnikiem (CH4), którego zawartość wynosi od 70 do 98%.

Skład produkowanego gazu obejmuje składniki węglowodorowe (metan CH4 i jego homologi: etan С2Н6, propan C3Н8, butan C4Н10, pentan С5Н12, heksan C6Н14, heptan С7Н16, oktan C8Н18, nonan C9Н20, Dziekan C10Н22 itp. aż do udowodnienia C22Н46) oraz komponenty niewęglowodorowe (Ar, H2, On, N2H2S, para wodna – H2O, CO, CO2 itp. związki zawierające siarkę i gazy obojętne). Gaz ziemny zawiera również śladowe ilości innych składników.

Węglowodory, począwszy od etanu, są uważane za ciężkie. Powstają tylko podczas tworzenia się ropy naftowej i są również nazywane specyficznymi gazami „ropnymi”. Są obowiązkowym towarzyszem olejków. Ich obecność w wybranych próbkach świadczy o złożach ropy naftowej.

Rodzaje gazu ziemnego. Gazy suche, chude, chude, tłuste i mokre:

Jakość gazu jako paliwa i nośnika energii zależy od zawartości w nim metanu. W zależności od zawartości metanu i ciężkich węglowodorów w wydobytym gazie rozróżnia się gazy suche (ubogie, ubogie) i tłuste (surowe, bogate).

READ
Zbiornik gazu pod klucz: jak zainstalować zbiornik gazu i zainstalować sprzęt © Geostart

Gaz suchy, ubogi lub ubogi – Jest to naturalny gaz palny z grupy węglowodorów, charakteryzujący się silną przewagą metanu w jego składzie, stosunkowo niską zawartością etanu i niską zawartością innych ciężkich węglowodorów. Jest bardziej charakterystyczny dla złóż czystego gazu.

Gaz mokry lub surowy – naturalny gaz palny z grupy węglowodorów, charakteryzujący się podwyższoną zawartością (powyżej 15%) węglowodorów ciężkich, począwszy od propanu C3H8 i wyżej. Taki skład gazów jest typowy dla pól kondensatu gazowego i ropy naftowej.

Jako przykład dla jasności poniższa tabela przedstawia skład gazu suchego i surowego.

Struktura Gaz suchy*, % objętości Gaz surowy*, % objętości
Metan 86,3 36,8
Etan 9,6 32,6
Propan 3,0 21,1
butan 1,1 5,8
Pentane 3,7

* W tabeli przedstawiono jeden przykład. Rzeczywisty skład gazów w wydobytym gazie ziemnym z danego pola może znacznie różnić się od powyższego przykładu.

Dlatego dla składu węglowodorowego gazów stosuje się pojęcie „współczynnika suchości”, który jest stosunkiem procentu metanu CH4 do sumy jego homologów (etan C2Н6 i wyżej).

Wymagania GOST dotyczące składu chemicznego gazu ziemnego:

GOST 30319.1-2015 „Gaz ziemny. Metody obliczania właściwości fizycznych. Postanowienia ogólne” określa następujące wymagania dotyczące składu chemicznego gazu ziemnego przesyłanego gazowymi systemami przesyłowymi:

Składniki gazu ziemnego Zakresy składowej frakcji molowej
Metan 0,7 ≤ XCH4
Etan ХC2H6≤ 0,10
Propan ХC3H8≤ 0,035
Łącznie butany ХC4H10≤ 0,015
Pentany ogółem ХC5H12≤ 0,005
Heksan ХC6H14≤ 0,001
azot ХN2≤ 0,20
Dwutlenek węgla ХCO2≤ 0,20
Inne składniki Ułamki molowe nie mogą łącznie przekraczać 0,0025

Składniki i składniki gazu ziemnego:

Metan (CH4) jest bezbarwnym, bezwonnym gazem. Lżejszy od powietrza. Łatwopalny i wybuchowy. Stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.

Etan (C2H6) to gaz bezbarwny, bezwonny i bez smaku. Cięższe niż powietrze. Łatwopalny i wybuchowy. Nie używany jako paliwo. Niska toksyczność. Stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.

Propan (C3H8) jest bezbarwnym, bezwonnym gazem. Trujący. W przeciwieństwie do metanu skrapla się w temperaturze pokojowej i stosunkowo niskim ciśnieniu (12-15 atm), co ułatwia przechowywanie i transport.

butan (C4H10) jest bezbarwnym gazem o charakterystycznym zapachu. Trujący. Dwa razy cięższe jak powietrze.

Pentane (C5Н12) ma trzy izomery (normalny pentan, izopentan i neopentan). Normalny pentan i izopentan to wysoce lotne, mobilne ciecze o charakterystycznym zapachu. Neopentan to bezbarwny gaz o charakterystycznym zapachu. Łatwopalny i wybuchowy. Toksyczny.

Heksan (C6Н14) jest bezbarwną cieczą o słabym zapachu przypominającym dichloroetan. Łatwopalny i wybuchowy. Toksyczny.

azot (N2) to gaz bezbarwny, bezwonny i bez smaku. Bardzo obojętny. Jest głównym składnikiem powietrza – 78,09% objętości.

Argon (Ar) jest gazem bezbarwnym, bez smaku i zapachu. Obojętny. 1,3 razy cięższy od powietrza. Nie pali się. Stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.

Wodór (H2) to lekki, bezbarwny gaz, bezwonny i bez smaku. W mieszaninie z powietrzem lub tlenem jest palny i wybuchowy. Lżejszy od powietrza.

Hel (On) jest bardzo lekkim, bezbarwnym, bezsmakowym i bezwonnym gazem. Lżejszy od powietrza. Obojętny, w normalnych warunkach nie reaguje z żadną z substancji. Nie pali się. Stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.

Siarkowodór (H2S) to bezbarwny gaz o słodkawym smaku, o charakterystycznym nieprzyjemnym zapachu (zgniłe jajka, zgniłe mięso). Trujący. Łatwopalny i wybuchowy. Cięższe niż powietrze.

READ
Gejzer zapala się i gaśnie: dlaczego gejzer gaśnie i jak to naprawić © Geostart

Dwutlenek węgla (CO2) to gaz bezbarwny, prawie bezwonny (w wysokich stężeniach o kwaśnym zapachu „sody”). Nie pali się. 1,5 razy cięższy od powietrza. Stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.

Właściwości fizyczne gazu ziemnego:

Nazwa parametru: Wartość:
Znaki zewnętrzne bezbarwny, bezwonny i bez smaku
Gęstość, kg / m 3:
suche gazowe z 0,68 0,85 się
Ciecz 400
Temperatura samozapłonu, °C 650
Stężenia wybuchowe mieszaniny gazu z powietrzem,% obj. z 4,4 17 się
Ciepło właściwe spalania, MJ/m³ 28-46
Ciepło właściwe spalania, Mcal/m³ 6,7-11
Właściwa wartość opałowa, kWh/m³ 8-12
Liczba oktanowa w przypadku stosowania w silnikach spalinowych 120-130
Lżejszy od powietrza 1,8 razy. Podczas przeciekania nie gromadzi się na nizinach, ale unosi się w górę.

Produkcja gazu ziemnego:

Złoża gazu ziemnego znajdują się głęboko w ziemi, na głębokości od jednego do kilku kilometrów. Dlatego, aby go wydobyć, konieczne jest wywiercenie studni. Najgłębsza studnia ma głębokość ponad 6 kilometrów.

W trzewiach Ziemi gaz znajduje się w mikroskopijnych pustkach – porach, które posiadają niektóre skały. Pory są połączone mikroskopijnymi kanałami – pęknięciami. W porach i pęknięciach gaz znajduje się pod wysokim ciśnieniem, które jest znacznie wyższe niż ciśnienie atmosferyczne. Gaz ziemny porusza się w porach i pęknięciach, przepływając z porów o wysokim ciśnieniu do porów o niższym ciśnieniu.

Podczas wiercenia studni gaz, dzięki działaniu praw fizycznych, całkowicie dostaje się do studni, dążąc do strefy niskiego ciśnienia. Zatem różnica ciśnień w polu i na powierzchni Ziemi jest naturalną siłą napędową, która wypycha gaz z głębin.

Gaz wydobywany jest z wnętrzności ziemi za pomocą nie jednej, ale kilku lub więcej studni. Studnie starają się być rozmieszczone równomiernie na całym polu, aby uzyskać równomierny spadek ciśnienia zbiornika w złożu. W przeciwnym razie możliwy jest przepływ gazu pomiędzy obszarami złoża, a także przedwczesne zalanie złoża.

Ponieważ wydobyty gaz zawiera dużo zanieczyszczeń, jest oczyszczany natychmiast po wyprodukowaniu za pomocą specjalnego sprzętu, po czym jest transportowany do konsumenta.

Zastosowanie i wykorzystanie gazu ziemnego:

Gaz ziemny jest wykorzystywany i wykorzystywany jako paliwo, a także surowiec w przemyśle chemicznym do produkcji różnych substancji organicznych, np. tworzyw sztucznych.

Inne paliwa:

Uwaga: © Zdjęcie //www.pexels.com, //pixabay.com

jaki skroplony gaz ziemny metan woda w domu to powietrze klasy 4 do kupienia przez ludność zawiera formułę źródło naturalne temat świat wokół nas prezentacja
ile spalanie odbieranie składników substancje zastosowanie składniki zużycie masa lokalizacja ciepło ciśnienie koszt m3 temperatura właściwości rodzaje przetwarzanie kostka spalanie złoża jaka objętość gęstość produkcja zużycie zużycie skład miejsca produkcji cena gazu ziemnego
presja cenowa ile m3 wartość właściwości produkcja spalanie zużycie zużycie kostka zapasy gęstość produkcji temperatura węglowodorów wartość opałowa zakład objętość kalkulacja jakość pole spalania formuła gazu ziemnego
gaz ziemny 14 2 2 12018 5
piec na ropę rosja taryfa gost za ile sprężonego gazu ziemnego jakie domy kupić ludność kraje węgiel metan powietrze transfer wody balon gazprom wartość światowa wyposażenie substancja
gazociągi przeróbka kg skroplenia sieci sygnalizatory jakie ciśnienie składnik poboru rodzaje spalania dysze do aplikacji sygnalizator zanieczyszczenia gazu elementy transportowe właściwości chemiczne ilość dostawa charakterystyka opomiarowanie gazu ziemnego
generator kotła na gaz ziemny
ogrzewanie gazem ziemnym

Rating
( No ratings yet )
Like this post? Please share to your friends:
Leave a Reply

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: