Rury do gazu: przegląd porównawczy wszystkich rodzajów rur gazowych jak wybrać najlepszą opcję © Geostart

Rury do gazu: przegląd porównawczy wszystkich rodzajów rur gazowych + jak wybrać najlepszą opcję

Jedną z najważniejszych kwestii w autonomicznym zgazowaniu domu jest przestrzeganie norm i wymagań bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Już na etapie projektowania trzeba jasno wiedzieć, które rury gazowe mają zastosowanie do instalacji zewnętrznej i wewnętrznej. Udane połączenie ich różnych typów zapewni maksymalną niezawodność rurociągu.

Powiemy Ci, jak dobierane są rury w zależności od kategorii operacyjnej gazociągu. Powiemy Ci, jakie produkty służą do układania gałęzi zewnętrznych i okablowania wewnętrznego. Biorąc pod uwagę nasze zalecenia, będziesz w stanie idealnie dobrać materiał do instalacji systemu i kontrolować pracę zatrudnionych gazowników.

Główna klasyfikacja gazociągów

Kategoria gazociągu, która zależy od wielkości ciśnienia gazu, jest jednym z najważniejszych kryteriów, które mają istotny wpływ na wybór materiału rury.

Istnieje 5 głównych kategorii sieci gazowej:

  1. I-A – konstrukcja o najwyższym ciśnieniu przekraczającym 1,2 MPa. Średnica rury 1000-1200 mm, przeznaczenie – połączenie elektrociepłowni, turbin i instalacji parowych.
  2. I – układ o wysokim ciśnieniu, który mieści się w zakresie 0,6-1,2 MPa. Jego celem jest transport gazu i organizacja punktów dystrybucji gazu.
  3. II – ciśnienie jest niższe niż w poprzedniej kategorii, ale nadal uważane za wysokie. Waha się w zakresie 300-600 kPa. Średnica rury wynosi 500-1000 mm, celem gazociągu jest dostarczanie gazu z dystrybutorów gazu do obiektów przemysłowych, budynków mieszkalnych i socjalnych.
  4. III – konstrukcja średniociśnieniowa ze wskaźnikami 5-300 kPa. Dopuszcza się stosowanie rur o średnicy 300-500 mm. Jego zadaniem jest transport gazu z głównych punktów dystrybucyjnych gazu zlokalizowanych w pobliżu budynków mieszkalnych.
  5. IV – system o minimalnym ciśnieniu (poniżej 5 kPa). Średnica rury nie przekracza 300 mm, celem jest doprowadzenie gazu z gazociągu wlotowego do budynków mieszkalnych oraz bezpośrednio do urządzeń końcowego odbioru gazu.

Oprócz kategorii gazociągu i wielkości ciśnienia istotny wpływ na wybór rur mają cechy ich układania i warunków pracy – układanie zewnętrzne lub wewnętrzne, naziemne lub podziemne.

Jeśli zostaną ułożone w ziemi, będziesz musiał wziąć pod uwagę takie czynniki, jak głębokość zamarzania, gęstość i grubość warstwy gleby, prawdopodobieństwo procesów korozji i obecność prądów błądzących.

Gazociąg powietrzny lub naziemny

Gazociąg naziemny lub powietrzny charakteryzuje się łatwością prac instalacyjnych przy jego tworzeniu, ale dla niezawodnej pracy wymagana jest dodatkowa ostrożność.

Aby zapewnić stabilną i trwałą eksploatację gazociągu, konieczne jest uwzględnienie cech instalacji i eksploatacji na etapie prac przygotowawczych i projektowych, wykonanie wszystkich analiz określających standardy zgazowania.

Rodzaje materiałów na rury gazowe

Głównymi wymaganiami dotyczącymi systemu transportu gazu są ich bezpieczeństwo przeciwpożarowe, które osiąga się poprzez całkowite uszczelnienie połączeń doczołowych. Wcześniej do tworzenia sieci stosowano wyłącznie wyroby stalowe, których żywotność zależała od grubości materiału i ciśnienia w układzie.

Obecnie, wraz z rurami stalowymi, produkty przemysłowe wykonane z miedzi i polietylenu są bardzo aktywnie wykorzystywane do tworzenia i układania gazociągów. Zakres zastosowania ma bezpośredni wpływ na wybór materiału.

Tak więc rury stalowe nadają się do gazociągów naziemnych i podziemnych. Są z powodzeniem stosowane zarówno do okablowania wewnątrzdomowego, jak i do tworzenia autostrad o najwyższym ciśnieniu. Rury polietylenowe nadają się tylko do instalacji podziemnych, a rury miedziane nadają się do instalowania instalacji gazowych w mieszkaniach i domach.

Gazociąg podziemny z rur polietylenowych

Gazociągi polietylenowe z powodzeniem zastępują stalowe konstrukcje podziemne o podobnym przeznaczeniu ze względu na łatwość montażu, trwałość i niższy koszt.

Aby dowiedzieć się, które rury można wykorzystać do transportu gazu, będziesz musiał zapoznać się nie tylko ze standardami budowy i projektowania gazociągów, ale także zrozumieć mocne i słabe strony każdego z ich materiałów.

Charakterystyka i zastosowanie rur stalowych

Obecnie najczęściej spotykane są gazociągi stalowe. Wynika to z wysokiej niezawodności materiału oraz szerokiego zakresu zastosowań.

Ogólny opis wyrobów stalowych

Wymagania przepisów budowlanych zgazowania spełniają rury spawane ze szwem spiralnym lub prostym lub wyroby bezszwowe walcowane na gorąco lub na zimno. Są wszechobecne i są wykorzystywane do budowy zarówno głównych rurociągów, jak i linii przyłączeniowych do domów prywatnych.

Do produkcji rur stalowych wykorzystywanych do zgazowania stosuje się stal niskowęglową (do 0,25%). Siarka (zawartość nie większa niż 0,056%) i fosfor (zawartość nie większa niż 0,046%) są z niego usuwane. Jest to konieczne, aby nadać materiałowi wymagane właściwości.

Głównymi parametrami rur są grubość stalowej ścianki i średnica gazociągu, które są określane obliczeniowo i zależą od objętości pompowanego gazu oraz ciśnienia w układzie.

Smukła stalowa rurka

Rury stalowe bezszwowe najczęściej stosowane są na gazociągi wysokociśnieniowe, wynika to z maksymalnej szczelności połączeń, które uzyskuje się podczas procesu łączenia.

READ
Wymagania dotyczące instalacji kotła gazowego w prywatnym domu: wskazówki dotyczące instalacji i zasady bezpiecznej eksploatacji © Geostart

Oprócz obliczonych wartości rura stalowa musi być zgodna z GOST, którego głównymi wymaganiami są następujące parametry:

  • średnica wewnętrznego gazociągu musi wynosić 25 mm lub więcej;
  • średnica rur dla systemów dystrybucji gazu – 50 mm;
  • do budowy naziemnego przewodu gazowego dozwolone jest użycie produktu, do produkcji którego używana jest stal o grubości 2 mm i większej;
  • grubość stali podziemnego przewodu gazowego musi wynosić co najmniej 3 mm.

Oprócz sposobu układania gazociągu na średnicę i grubość ścianki wyrobów stalowych mogą wpływać cechy sejsmiczne i klimatyczne terenu, na którym prowadzona jest budowa.

Znakowanie rur stalowych

Każdy specjalista jest zobowiązany do zrozumienia oznakowania rur, ponieważ za zestawem prostych liter i cyfr kryją się ważne informacje. Tak więc skrót VGP oznacza, że ​​u3262bu75bmasz przed sobą rurę wodociągową i gazową, której produkcja powinna być regulowana przez GOST XNUMX-XNUMX.

Głównym parametrem rury gazowej jest średnica nominalna, oznaczona jako DN. Dla produkowanych wyrobów o średnicy DN 6-150 mm standardowa grubość ścianki mieści się w zakresie 1,8-4 mm. Rury zbrojone są produkowane przemysłowo, do ich produkcji używana jest stal, której grubość może przekroczyć 5,5 mm.

Znakowanie rur stalowych

Etykieta z oznaczeniem umieszczana jest na opakowaniu rur stalowych o średnicy mniejszej niż 159 mm, po przeczytaniu której można zapoznać się z pełną charakterystyką produktu

Oznakowanie znajduje się bezpośrednio na rurze, której grubość przekracza 3,5 mm, a DN przekracza 159 mm. W przeciwnym razie oznakowana jest paczka produktów, na której umieszczana jest etykieta zawierająca informacje o długości i średnicy, gatunku użytej stali. Na etykiecie musi znajdować się znak działu kontroli jakości producenta.

Litery w oznaczeniu rur stalowych odpowiadają następującym parametrom:

  • P – stal precyzyjna;
  • H – obecność zwiniętej nici;
  • P – obecność wyciętych nici;
  • D – wydłużona nić;
  • M – sprzęt ze sprzęgłem.

Standardowa długość rur stalowych VGP wynosi 4-12 m. Nazywa się je mierzonymi. Przy długości ponad 12 m nazywane są losowymi.

Cechy gazociągów stalowych

Cienkościenne rury ze stali lekkiej są stosowane wyłącznie w gazociągach niskociśnieniowych, które są wykorzystywane do zgazowania domów prywatnych i budowy okablowania wewnątrzmieszkaniowego. Niewielka waga materiału ułatwia pracę z rurami i pozwala na łatwe układanie sieci charakteryzującej się złożonymi cechami konstrukcyjnymi.

Lekkie produkty można wyginać pod niewielkim kątem bez użycia giętarki do rur. Rury stalowe cienkościenne charakteryzują się wysoką przewodnością cieplną, co często prowadzi do powstawania kondensatu.

Przedwczesnemu starzeniu się w wyniku korozji można uniknąć, jeśli po zamontowaniu rurociągu jego powierzchnię pokryje się farbą olejną. Im więcej jego warstw zostanie nałożonych, tym skuteczniejsza będzie ochrona stali. Takie produkty można łatwo łączyć przez lutowanie, dozwolone jest również połączenie gwintowe za pomocą złączek.

Gwintowane połączenie rurowe

Połączenie gwintowane jest najbardziej wrażliwym punktem gazociągu, do uszczelnienia najlepiej użyć włókna lnianego, a po zamontowaniu sprawdzić szczelność połączenia, nakładając na złącze roztwór mydła

Jeśli to konieczne, urządzenie do gazociągu, które może wytrzymać najwyższe możliwe ciśnienie, zwykle stosuje się bardziej masywne grubościenne wzmocnione rury. Największą wytrzymałość gazociągu uzyskuje się dzięki wysokiej jakości połączeniu rur stalowych bez szwu poprzez spawanie, w końcowej fazie kontrola połączeń jest obowiązkowa.

Zalety i wady projektów

Ze względu na swoje właściwości fizyczne wyroby stalowe charakteryzują się dużą wytrzymałością, a wysokiej jakości prace spawalnicze zapewniają niezawodność i szczelność spoiny. Można je uznać za uniwersalne ze względu na możliwość wykonywania układania naziemnego i podziemnego. Nadają się również do użytku wewnątrz i na zewnątrz.

Oprócz pozytywnych aspektów istnieje również szereg wad, których nie można zignorować przy wyborze rur i podejmowaniu działań w celu optymalizacji żywotności stalowych gazociągów:

  • złożoność prac instalacyjnych;
  • niska odporność na korozję;
  • tendencja do tworzenia kondensatu, który jest szczególnie aktywny w światłowodach;
  • wysoka masa;
  • wysoki koszt;
  • słaba elastyczność.

Z zastrzeżeniem przestrzegania przepisów budowlanych, zasad instalacji, eksploatacji i zapewnienia wysokiej jakości izolacji, czas nieprzerwanej pracy gazociągu stalowego wyniesie co najmniej cztery dekady.

Cechy rur gazowych z polietylenu

Wraz z konstrukcjami stalowymi w ostatnim czasie aktywnie wykorzystywane są inne produkty, do produkcji których wykorzystywane są materiały polimerowe.

Prace instalacyjne przy instalacji gazociągu polietylenowego przebiegają znacznie szybciej niż w przypadku rur stalowych, co tłumaczy się brakiem połączeń gwintowanych i koniecznością użycia ciężkiego sprzętu do spawania elektrycznego i gazowego.

Metody łączenia struktur polimerowych

Do tej pory jakość rur z polietylenu umożliwia układanie niezawodnych podziemnych gazociągów, których żywotność sięga 80-90 lat. Najczęściej układa się sieć materiałów polietylenowych, aby doprowadzić linię do prywatnych domów.

READ
Węże gazowe do pieców gazowych: odmiany, cechy wyboru i subtelności połączenia

Ponadto produkty takie mogą być stosowane do transportu gazu w instalacjach, których ciśnienie nie przekracza 1,2 MPa.

Połączenie doczołowe

Aby połączyć rury polietylenowe koniec do końca, należy je ostrożnie wyśrodkować, podgrzać krawędzie do stopienia i połączyć pod ciśnieniem, które jest ustawione na regulowanym centralizatorze

Szczelność połączenia dobrej jakości rur polietylenowych zapewnia spawanie, które można wykonać na dwa sposoby:

  1. Rury, których krawędzie są wstępnie podgrzewane specjalną lutownicą, są montowane od końca do końca. Okucia montuje się w ten sam sposób. Rozgrzewanie należy przeprowadzić aż do osiągnięcia lepkości.
  2. Krawędzie produktu są doprowadzone do specjalnego złącza, wewnątrz którego znajdują się elementy grzejne. Przyłożone napięcie zapewnia nagrzewanie elementów i mocowanie rur w kształtce. Połączenie uzyskane metodą zgrzewania elektrooporowego wytrzymuje ciśnienie do 16 MPa.

Jeśli rozstrzygana jest kwestia indywidualnego podłączenia do sieci gazowej, lepiej wybrać tańszą opcję montażu polegającą na zgrzewaniu doczołowym.

Przy zbiorowym zgazowaniu osiedli domków letniskowych, daczy, wiosek lepiej jest zastosować droższe spawanie elektrooporowe elementów polietylenowych gazociągu. To właśnie ta metoda zapewnia maksymalną szczelność i niezawodność połączenia.

Charakterystyka rur polietylenowych

Produkowane są rury polietylenowe o średnicy od 20 do 400 mm, standardowe rozmiary oznaczone są SDR11 i SDR17,6. W zależności od klasy wytrzymałości występują produkty oznaczone PE80 (czarny z żółtymi wstawkami) oraz PE100 (czarny z niebieskimi wstawkami).

Oznakowanie rur polietylenowych

Rura polietylenowa PE-80 oznaczona charakterystyczną niebieską linią, służy do budowy podziemnego gazociągu niskiego ciśnienia

Rury polietylenowe PE80 nadają się do indywidualnego zgazowania i układania rurociągu niskociśnieniowego. Z kolei produkty PE100 mają wyższą wytrzymałość i mogą służyć do tworzenia gazociągów o ciśnieniu do 1,2 MPa.

Należy zauważyć, że montaż rur PE100 będzie wymagał dużego wysiłku, ponieważ będą musiały zostać podgrzane do wyższej temperatury, jednak koszty te są rekompensowane doskonałą jakością połączenia.

Zalety i wady gazowych rur polimerowych

Popularne wcześniej walcowanie rur stalowych jest zauważalnie zastępowane odpowiednikami z polietylenu.

Istnieje wiele rozsądnych wyjaśnień tego faktu, które leżą w użytecznych właściwościach rur PE:

  1. Dobra odporność na korozję, odporność na działanie chemicznie agresywnych związków.
  2. Wysoka wytrzymałość, odporność na naprężenia mechaniczne.
  3. Doskonała przepustowość, zapewniona przez brak szorstkości. Jeśli porównamy produkty polietylenowe ze stalowymi o tej samej średnicy, to przepustowość gazociągu z rur PE będzie o 30% wyższa.
  4. Łatwość prac instalacyjnych. Spawanie PET nie wymaga ciężkiego sprzętu do spawania gazowego i elektrycznego, jak przy instalacji gazociągu stalowego. Ponadto rury polietylenowe łatwo się zginają, co pozwala ominąć przeszkodę, która powstaje na drodze gazociągu.
  5. Niski koszt produktów polietylenowych w porównaniu z podobnymi wykonanymi z miedzi i stali.

Rury polietylenowe są dość aktywnie wykorzystywane do łączenia gazu z prywatnym domem. Wynika to z wielu pozytywnych cech. W ich zastosowaniu są jednak pewne cechy, które ograniczają, a nawet całkowicie wykluczają możliwość budowy sieci gazowej ze struktur polietylenowych.

W związku z tym niemożliwe jest stosowanie PET w strefach aktywnych sejsmicznie, w obszarach, w których występuje spadek temperatury do -45 stopni, w gazociągach o ciśnieniu większym niż 1,2 MPa.

Ponadto rury polietylenowe są całkowicie niekompatybilne z układaniem sieci w tunelach i kanałach, podczas gdy rury stalowe umożliwiają taką opcję. Należy wziąć pod uwagę, że po podgrzaniu polietylenu do 80 stopni ulega on deformacji, a następnie zniszczeniu.

Nie zaleca się stosowania PET do budowy gazociągów naziemnych, ponieważ materiał jest szybko niszczony przez promieniowanie ultrafioletowe. W przypadku podjęcia decyzji o budowie rurociągu lądowego, rury należy pokryć specjalną ochronną kompozycją polimerową.

Niuanse budowy gazociągu miedzianego

Rury miedziane zostały ostatnio użyte do budowy sieci gazowej. Do okablowania wewnętrznego dopuszcza się stosowanie rur miedzianych ciągnionych i walcowanych na zimno o grubości ścianki co najmniej 1 mm.

Miedź jest dość drogim materiałem, jednak jej zastosowanie jest uzasadnione łatwością prac instalacyjnych i możliwością tworzenia linii o złożonej konfiguracji.

Gazociąg z rur miedzianych

Prawidłowo połączone miedziane rurki nie tylko zapewniają całkowitą szczelność połączeń, ale również idealnie wpasowują się we wnętrze każdego pomieszczenia.

Kolejnym niepodważalnym faktem przemawiającym za rurami miedzianymi jest ich atrakcyjny wygląd. Ponieważ gazociąg nie może być ukryty we wnękach w ścianach i kanałach, konstrukcje stalowe mogą łatwo zepsuć wygląd pomieszczenia, a miedziane rury tylko wzbogacą wnętrze.

Produkty miedziane mają następujące pozytywne cechy, które mogą decydować o ich wyborze na urządzenie do gazociągu:

  • wysoka plastyczność, dzięki której realizowana jest możliwość układania linii o złożonej konfiguracji;
  • prostota i łatwość prac instalacyjnych, produkt łatwo się tnie, rury łączy się za pomocą złączek zaprasowywanych lub lutowania;
  • atrakcyjny wygląd;
  • trwałość – żywotność, w zależności od technologii, sięga 100 lat;
  • odporność na uszkodzenia mechaniczne i odporność na związki aktywne chemicznie.
READ
Kurki gazowe: odmiany, główne cechy i cechy do wyboru

Rury miedziane mają również swoje słabości, z których główną jest wysoka przewodność cieplna, która przyczynia się do powstawania kondensatu. A także ich wytrzymałość jest znacznie niższa niż stali, a cena znacznie wyższa.

Poniższy artykuł, który polecamy przeczytać, przybliży Państwu technologię lutowania rur miedzianych, która zapewnia szczelne połączenie.

Wnioski i przydatne wideo na ten temat

Film przedstawia proces produkcji rur stalowych bez szwu:

Zgrzewanie elektrooporowe rur polietylenowych na filmie:

Obecnie rury miedziane i polimerowe, choć w niektórych przypadkach są w stanie konkurować z rurami stalowymi, nie mogą ich całkowicie zastąpić. Konstrukcje polietylenowe doskonale sprawdzają się w podziemnych gazociągach, konstrukcje miedziane ułatwiają montaż okablowania wewnętrznego, a konstrukcje stalowe są uniwersalne i można je wykorzystać do tworzenia dowolnego rodzaju sieci gazowej.

Masz cenne rekomendacje dotyczące wyboru gazociągów? Chciałbyś opowiedzieć, jak w Twoim domu zorganizowano dopływ gazu? Prosimy o pisanie komentarzy, zamieszczanie zdjęć na temat, zadawanie pytań w bloku poniżej.

Rury do gazu: przegląd porównawczy wszystkich rodzajów rur gazowych + jak wybrać najlepszą opcję

Jedną z najważniejszych kwestii w autonomicznym zgazowaniu domu jest przestrzeganie norm i wymagań bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Już na etapie projektowania trzeba jasno wiedzieć, które rury gazowe mają zastosowanie do instalacji zewnętrznej i wewnętrznej. Udane połączenie ich różnych typów zapewni maksymalną niezawodność rurociągu.

Powiemy Ci, jak dobierane są rury w zależności od kategorii operacyjnej gazociągu. Powiemy Ci, jakie produkty służą do układania gałęzi zewnętrznych i okablowania wewnętrznego. Biorąc pod uwagę nasze zalecenia, będziesz w stanie idealnie dobrać materiał do instalacji systemu i kontrolować pracę zatrudnionych gazowników.

Główna klasyfikacja gazociągów

Kategoria gazociągu, która zależy od wielkości ciśnienia gazu, jest jednym z najważniejszych kryteriów, które mają istotny wpływ na wybór materiału rury.

Istnieje 5 głównych kategorii sieci gazowej:

Oprócz kategorii gazociągu i wielkości ciśnienia, istotny wpływ na wybór rur mają cechy ich układania i warunków eksploatacji – układanie zewnętrzne lub wewnętrzne, naziemne lub podziemne.

Jeśli zostaną ułożone w ziemi, będziesz musiał wziąć pod uwagę takie czynniki, jak głębokość zamarzania, gęstość i grubość warstwy gleby, prawdopodobieństwo procesów korozji i obecność prądów błądzących.

Gazociąg naziemny lub powietrzny charakteryzuje się łatwością prac instalacyjnych przy jego tworzeniu, ale dla niezawodnej pracy wymagana jest dodatkowa ostrożność.

Aby zapewnić stabilną i trwałą eksploatację gazociągu, konieczne jest uwzględnienie cech instalacji i eksploatacji na etapie prac przygotowawczych i projektowych, wykonanie wszystkich analiz określających standardy zgazowania.

Rodzaje materiałów na rury gazowe

Głównymi wymaganiami dotyczącymi systemu transportu gazu są ich bezpieczeństwo przeciwpożarowe, które osiąga się poprzez całkowite uszczelnienie połączeń doczołowych. Wcześniej do tworzenia sieci stosowano wyłącznie wyroby stalowe, których żywotność zależała od grubości materiału i ciśnienia w układzie.

Obecnie, wraz z rurami stalowymi, produkty przemysłowe wykonane z miedzi i polietylenu są bardzo aktywnie wykorzystywane do tworzenia i układania gazociągów. Zakres zastosowania ma bezpośredni wpływ na wybór materiału.

Tak więc rury stalowe nadają się do gazociągów naziemnych i podziemnych. Są z powodzeniem stosowane zarówno do okablowania wewnątrzdomowego, jak i do tworzenia autostrad o najwyższym ciśnieniu. Rury polietylenowe nadają się tylko do instalacji podziemnych, a rury miedziane nadają się do instalowania instalacji gazowych w mieszkaniach i domach.

Gazociągi polietylenowe z powodzeniem zastępują stalowe konstrukcje podziemne o podobnym przeznaczeniu ze względu na łatwość montażu, trwałość i niższy koszt.

Aby dowiedzieć się, które rury można wykorzystać do transportu gazu, będziesz musiał zapoznać się nie tylko ze standardami budowy i projektowania gazociągów, ale także zrozumieć mocne i słabe strony każdego z ich materiałów.

Charakterystyka i zastosowanie rur stalowych

Obecnie najczęściej spotykane są gazociągi stalowe. Wynika to z wysokiej niezawodności materiału oraz szerokiego zakresu zastosowań.

Ogólny opis wyrobów stalowych

Wymagania przepisów budowlanych zgazowania spełniają rury spawane ze szwem spiralnym lub prostym lub wyroby bezszwowe walcowane na gorąco lub na zimno. Są wszechobecne i są wykorzystywane do budowy zarówno głównych rurociągów, jak i linii przyłączeniowych do domów prywatnych.

Do produkcji rur stalowych wykorzystywanych do zgazowania stosuje się stal niskowęglową (do 0,25%). Siarka (zawartość nie większa niż 0,056%) i fosfor (zawartość nie większa niż 0,046%) są z niego usuwane. Jest to konieczne, aby nadać materiałowi wymagane właściwości.

Głównymi parametrami rur są grubość stalowej ścianki i średnica gazociągu, które są określane obliczeniowo i zależą od objętości pompowanego gazu oraz ciśnienia w układzie.

READ
Czy możliwe jest doprowadzenie gazu do garażu: cechy zgazowania pomieszczeń garażowych?

Rury stalowe bezszwowe najczęściej stosowane są na gazociągi wysokociśnieniowe, wynika to z maksymalnej szczelności połączeń, które uzyskuje się podczas procesu łączenia.

Oprócz obliczonych wartości rura stalowa musi być zgodna z GOST, którego głównymi wymaganiami są następujące parametry:

  • średnica wewnętrznego gazociągu musi wynosić 25 mm lub więcej;
  • średnica rur dla systemów dystrybucji gazu – 50 mm;
  • do budowy naziemnego przewodu gazowego dozwolone jest użycie produktu, do produkcji którego używana jest stal o grubości 2 mm i większej;
  • grubość stali podziemnego przewodu gazowego musi wynosić co najmniej 3 mm.

Oprócz sposobu układania gazociągu na średnicę i grubość ścianki wyrobów stalowych mogą wpływać cechy sejsmiczne i klimatyczne terenu, na którym prowadzona jest budowa.

Znakowanie rur stalowych

Każdy specjalista jest zobowiązany do zrozumienia oznakowania rur, ponieważ za zestawem prostych liter i cyfr kryją się ważne informacje. Tak więc skrót VGP oznacza, że ​​u3262bu75bmasz przed sobą rurę wodociągową i gazową, której produkcja powinna być regulowana przez GOST XNUMX-XNUMX.

Głównym parametrem rury gazowej jest średnica nominalna, oznaczona jako DN. Dla produkowanych wyrobów o średnicy DN 6-150 mm standardowa grubość ścianki mieści się w zakresie 1,8-4 mm. Rury zbrojone są produkowane przemysłowo, do ich produkcji używana jest stal, której grubość może przekroczyć 5,5 mm.

Etykieta z oznaczeniem umieszczana jest na opakowaniu rur stalowych o średnicy mniejszej niż 159 mm, po przeczytaniu której można zapoznać się z pełną charakterystyką produktu

Oznakowanie znajduje się bezpośrednio na rurze, której grubość przekracza 3,5 mm, a DN przekracza 159 mm. W przeciwnym razie oznakowana jest paczka produktów, na której umieszczana jest etykieta zawierająca informacje o długości i średnicy, gatunku użytej stali. Na etykiecie musi znajdować się znak działu kontroli jakości producenta.

Litery w oznaczeniu rur stalowych odpowiadają następującym parametrom:

  • P – stal precyzyjna;
  • H – obecność zwiniętej nici;
  • P – obecność wyciętych nici;
  • D – wydłużona nić;
  • M – sprzęt ze sprzęgłem.

Standardowa długość rur stalowych VGP wynosi 4-12 m. Nazywa się je mierzonymi. Przy długości ponad 12 m nazywane są losowymi.

Cechy gazociągów stalowych

Cienkościenne rury ze stali lekkiej są stosowane wyłącznie w gazociągach niskociśnieniowych, które są wykorzystywane do zgazowania domów prywatnych i budowy okablowania wewnątrzmieszkaniowego. Niewielka waga materiału ułatwia pracę z rurami i pozwala na łatwe układanie sieci charakteryzującej się złożonymi cechami konstrukcyjnymi.

Lekkie produkty można wyginać pod niewielkim kątem bez użycia giętarki do rur. Rury stalowe cienkościenne charakteryzują się wysoką przewodnością cieplną, co często prowadzi do powstawania kondensatu.

Przedwczesnemu starzeniu się w wyniku korozji można uniknąć, jeśli po zamontowaniu rurociągu jego powierzchnię pokryje się farbą olejną. Im więcej jego warstw zostanie nałożonych, tym skuteczniejsza będzie ochrona stali. Takie produkty można łatwo łączyć przez lutowanie, dozwolone jest również połączenie gwintowe za pomocą złączek.

Połączenie gwintowane jest najbardziej wrażliwym punktem gazociągu, do uszczelnienia najlepiej użyć włókna lnianego, a po zamontowaniu sprawdzić szczelność połączenia, nakładając na złącze roztwór mydła

Jeśli to konieczne, urządzenie do gazociągu, które może wytrzymać najwyższe możliwe ciśnienie, zwykle stosuje się bardziej masywne grubościenne wzmocnione rury. Największą wytrzymałość gazociągu uzyskuje się dzięki wysokiej jakości połączeniu rur stalowych bez szwu poprzez spawanie, w końcowej fazie kontrola połączeń jest obowiązkowa.

Zalety i wady projektów

Ze względu na swoje właściwości fizyczne wyroby stalowe charakteryzują się dużą wytrzymałością, a wysokiej jakości prace spawalnicze zapewniają niezawodność i szczelność spoiny. Można je uznać za uniwersalne ze względu na możliwość wykonywania układania naziemnego i podziemnego. Nadają się również do użytku wewnątrz i na zewnątrz.

Oprócz pozytywnych aspektów istnieje również szereg wad, których nie można zignorować przy wyborze rur i podejmowaniu działań w celu optymalizacji żywotności stalowych gazociągów:

  • złożoność prac instalacyjnych;
  • niska odporność na korozję;
  • tendencja do tworzenia kondensatu, który jest szczególnie aktywny w światłowodach;
  • wysoka masa;
  • wysoki koszt;
  • słaba elastyczność.

Z zastrzeżeniem przestrzegania przepisów budowlanych, zasad instalacji, eksploatacji i zapewnienia wysokiej jakości izolacji, czas nieprzerwanej pracy gazociągu stalowego wyniesie co najmniej cztery dekady.

Cechy rur gazowych z polietylenu

Wraz z konstrukcjami stalowymi w ostatnim czasie aktywnie wykorzystywane są inne produkty, do produkcji których wykorzystywane są materiały polimerowe.

Prace instalacyjne przy instalacji gazociągu polietylenowego przebiegają znacznie szybciej niż w przypadku rur stalowych, co tłumaczy się brakiem połączeń gwintowanych i koniecznością użycia ciężkiego sprzętu do spawania elektrycznego i gazowego.

READ
Jak zrobić generator gazu drzewnego własnymi rękami: domowe produkty na drewnie i trocinach © Geostart

Metody łączenia struktur polimerowych

Do tej pory jakość rur z polietylenu umożliwia układanie niezawodnych podziemnych gazociągów, których żywotność sięga 80-90 lat. Najczęściej układa się sieć materiałów polietylenowych, aby doprowadzić linię do prywatnych domów.

Ponadto produkty takie mogą być stosowane do transportu gazu w instalacjach, których ciśnienie nie przekracza 1,2 MPa.

Aby połączyć rury polietylenowe koniec do końca, należy je ostrożnie wyśrodkować, podgrzać krawędzie do stopienia i połączyć pod ciśnieniem, które jest ustawione na regulowanym centralizatorze

Szczelność połączenia dobrej jakości rur polietylenowych zapewnia spawanie, które można wykonać na dwa sposoby:

Jeśli rozstrzygana jest kwestia indywidualnego podłączenia do sieci gazowej, lepiej wybrać tańszą opcję montażu polegającą na zgrzewaniu doczołowym.

Przy zbiorowym zgazowaniu osiedli domków letniskowych, daczy, wiosek lepiej jest zastosować droższe spawanie elektrooporowe elementów polietylenowych gazociągu. To właśnie ta metoda zapewnia maksymalną szczelność i niezawodność połączenia.

Charakterystyka rur polietylenowych

Produkowane są rury polietylenowe o średnicy od 20 do 400 mm, standardowe rozmiary oznaczone są SDR11 i SDR17,6. W zależności od klasy wytrzymałości występują produkty oznaczone PE80 (czarny z żółtymi wstawkami) oraz PE100 (czarny z niebieskimi wstawkami).

Rura polietylenowa PE-80 oznaczona charakterystyczną niebieską linią, służy do budowy podziemnego gazociągu niskiego ciśnienia

Rury polietylenowe PE80 nadają się do indywidualnego zgazowania i układania rurociągu niskociśnieniowego. Z kolei produkty PE100 mają wyższą wytrzymałość i mogą służyć do tworzenia gazociągów o ciśnieniu do 1,2 MPa.

Należy zauważyć, że montaż rur PE100 będzie wymagał dużego wysiłku, ponieważ będą musiały zostać podgrzane do wyższej temperatury, jednak koszty te są rekompensowane doskonałą jakością połączenia.

Zalety i wady gazowych rur polimerowych

Popularne wcześniej walcowanie rur stalowych jest zauważalnie zastępowane odpowiednikami z polietylenu.

Istnieje wiele rozsądnych wyjaśnień tego faktu, które leżą w użytecznych właściwościach rur PE:

Rury polietylenowe są dość aktywnie wykorzystywane do łączenia gazu z prywatnym domem. Wynika to z wielu pozytywnych cech. W ich zastosowaniu są jednak pewne cechy, które ograniczają, a nawet całkowicie wykluczają możliwość budowy sieci gazowej ze struktur polietylenowych.

W związku z tym niemożliwe jest stosowanie PET w strefach aktywnych sejsmicznie, w obszarach, w których występuje spadek temperatury do -45 stopni, w gazociągach o ciśnieniu większym niż 1,2 MPa.

Ponadto rury polietylenowe są całkowicie niekompatybilne z układaniem sieci w tunelach i kanałach, podczas gdy rury stalowe umożliwiają taką opcję. Należy wziąć pod uwagę, że po podgrzaniu polietylenu do 80 stopni ulega on deformacji, a następnie zniszczeniu.

Nie zaleca się stosowania PET do budowy gazociągów naziemnych, ponieważ materiał jest szybko niszczony przez promieniowanie ultrafioletowe. W przypadku podjęcia decyzji o budowie rurociągu lądowego, rury należy pokryć specjalną ochronną kompozycją polimerową.

Niuanse budowy gazociągu miedzianego

Rury miedziane zostały ostatnio użyte do budowy sieci gazowej. Do okablowania wewnętrznego dopuszcza się stosowanie rur miedzianych ciągnionych i walcowanych na zimno o grubości ścianki co najmniej 1 mm.

Miedź jest dość drogim materiałem, jednak jej zastosowanie jest uzasadnione łatwością prac instalacyjnych i możliwością tworzenia linii o złożonej konfiguracji.

Prawidłowo połączone miedziane rurki nie tylko zapewniają całkowitą szczelność połączeń, ale również idealnie wpasowują się we wnętrze każdego pomieszczenia.

Kolejnym niepodważalnym faktem przemawiającym za rurami miedzianymi jest ich atrakcyjny wygląd. Ponieważ gazociąg nie może być ukryty we wnękach w ścianach i kanałach, konstrukcje stalowe mogą łatwo zepsuć wygląd pomieszczenia, a miedziane rury tylko wzbogacą wnętrze.

Produkty miedziane mają następujące pozytywne cechy, które mogą decydować o ich wyborze na urządzenie do gazociągu:

  • wysoka plastyczność, dzięki której realizowana jest możliwość układania linii o złożonej konfiguracji;
  • prostota i łatwość prac instalacyjnych, produkt łatwo się tnie, rury łączy się za pomocą złączek zaprasowywanych lub lutowania;
  • atrakcyjny wygląd;
  • trwałość – żywotność, w zależności od technologii, sięga 100 lat;
  • odporność na uszkodzenia mechaniczne i odporność na związki aktywne chemicznie.

Rury miedziane mają również swoje słabości, z których główną jest wysoka przewodność cieplna, która przyczynia się do powstawania kondensatu. A także ich wytrzymałość jest znacznie niższa niż stali, a cena znacznie wyższa.

Obecnie rury miedziane i polimerowe, choć w niektórych przypadkach są w stanie konkurować z rurami stalowymi, nie mogą ich całkowicie zastąpić. Konstrukcje polietylenowe doskonale sprawdzają się w podziemnych gazociągach, konstrukcje miedziane ułatwiają montaż okablowania wewnętrznego, a konstrukcje stalowe są uniwersalne i można je wykorzystać do tworzenia dowolnego rodzaju sieci gazowej.

Rating
( No ratings yet )
Like this post? Please share to your friends:
Leave a Reply

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: