Wymiana węża gazowego zrób to sam: zasady prac instalacyjnych © Geostart

Wymiana węża gazowego zrób to sam: zasady instalacji

Istnieje wiele dobrych powodów wymiany węża gazowego, w tym proste zużycie węża. Zgodnie ze standardami technicznymi, aby wykonać tę pracę, należy wezwać pracownika serwisu gazowego. Ale co zrobić, jeśli na przykład pojawiła się potrzeba w wiejskim domu, w którym nie można liczyć na szybkie przybycie pracowników gazowych? Działaj na własną rękę!

Jednak najpierw musisz zrozumieć niuanse technologiczne, zgodnie z którymi wykonywana jest ta praca. Powiemy Ci, jak wymienić wąż gazowy własnymi rękami. Korzystając z tych informacji, bez obaw o bezpieczeństwo swojej rodziny i sąsiadów będziesz mógł poprawnie zdjąć stary rękaw i zainstalować nowy.

Szczegółowo opisujemy wszystkie typy węży dopuszczonych do stosowania w przemyśle gazowniczym. Jako przykład podano proces instalacji nowej kuchenki gazowej z kompletnym zestawem wyposażenia. Przedstawione do rozpatrzenia informacje będą przydatne zarówno dla tych, którzy zdecydują się samodzielnie przeprowadzić wymianę, jak i dla klientów usług gazowniczych.

Rodzaje i cechy węży gazowych

Po zakupie nowej kuchenki gazowej lub przy wymianie starego sprzętu będziesz musiał wymienić elastyczny wąż. W sprzedaży można znaleźć tylko pięć rodzajów tych urządzeń komunikacyjnych, ale nie są one popularne.

Przyczyny niskiego zapotrzebowania na niektóre rodzaje węży gazowych leżą w złożoności prac instalacyjnych. W niektórych przypadkach nie da się tego zrobić bez wezwania specjalisty.

Do najpopularniejszych modeli elastycznych należą następujące eyelinery:

  • guma;
  • tkanina gumowa;
  • guma wzmocniona metalowymi nićmi;
  • miech metalowy.

Oprócz elastycznych modeli można znaleźć rury stalowe i miedziane. Wymagania dotyczące podłączenia tego typu węża są bardzo różne w porównaniu do modeli elastycznych.

Różnią się również metody lutowania rur miedzianych. Jeżeli instalacja odbywa się metodą lutowania twardego, konieczne jest stosowanie wyłącznie styków miedziano-fosforowych PMFS6-0,15 i PMFOTSr6-4-0,03. Lutowanie miękkie nie jest w tym przypadku dozwolone.

Podczas instalacji przez lutowanie twarde jednym z ważnych warunków jest utrzymanie reżimu temperaturowego nieprzekraczającego 600 ° C. W przypadku lutowania miękkiego zakres ten jest zmniejszony – nie więcej niż 400 ° C

Innym sposobem kontaktu z rurami gazowymi jest instalacja poprzez wciśnięcie złączek miedzianych. Złączki zaciskowe do węży dobierane są na podstawie współczynnika ciśnienia rury. Jeżeli średnica rury nie przekracza 54 mm, dopuszczalna jest metoda łączenia bez montażu.

Na złączkach do zaciskania węża gazowego najczęściej można znaleźć żółte oznaczenie. W niektórych przypadkach tylko pierścień uszczelniający ma kolor żółty. Należy pamiętać, że stosowanie skróconych okuć jest surowo zabronione.

Pomimo niezawodności łączenia takich węży z urządzeniami gazowymi mają one szereg wad:

  • instalacja bez specjalnego sprzętu nie będzie możliwa, więc będziesz musiał zadzwonić do specjalisty;
  • umieszczenie płyty będzie stacjonarne, bez możliwości poruszania się;
  • pracochłonny proces montażu.

Takie metody są stosowane rzadko i są nieracjonalnie drogie. Inwestycje finansowe będą wielokrotnie wyższe niż przy użyciu popularnych węży elastycznych. A także warto zastanowić się nad czasem pracy – w tym czasie nie będzie dostępu do dostaw gazu.

Cechy gumowych rękawów

Wąż gumowy, przeznaczony głównie do transportu tlenu, jest uważany za rzadką opcję, chociaż można go łatwo znaleźć na rynku. Ma wiele zalet: wytrzymałość na ciśnienie do 20 atmosfer, przystępną cenę, łatwość instalacji i dobrą izolację elektryczną.

Jednak pomimo wszystkich pozytywnych cech urządzenie wymaga szczególnej czujności podczas pracy. Kontakt obszaru powierzchni węża w kontakcie z powietrzem i najmniejsza kropla oleju może prowadzić do przegrzania węża, a tym samym do szybkiej awarii.

Użycie węża gumowego jako powiązanego urządzenia gazowego jest niewłaściwym użyciem tego typu węża. Pomimo pozytywnych cech wymaga starannej i stałej kontroli podczas pracy.

Należy zrezygnować ze stosowania rękawa tlenowego – uważa się go za relikt przeszłości, kiedy nie było bardziej zaawansowanych i bezpieczniejszych produktów. Jego instalacja w kuchni mieszkania w wielopiętrowym budynku jest szczególnie niebezpieczna – właściciel ryzykuje nie tylko swoje życie, ale także setki niczego niepodejrzewających osób.

Jeśli w kraju, tj. lokalizacja tymczasowa, taki produkt jest używany, należy zachować szczególną ostrożność i zwrócić uwagę na jego oznaczenie, które powinno wskazywać następujące parametry: klasa produktu, średnica wewnętrzna, maksymalne dopuszczalne ciśnienie.

Wymagać będzie również oględzin pod kątem obecności defektów w postaci pęcznień, pęknięć i przekłuć szkieletu włóknistego – niedopuszczalna jest obecność odsłoniętych obszarów.

Charakterystyka produktu z tkaniny gumowej

Wąż gumowy zasługuje na dobre rekomendacje. To łatwość użytkowania, niedroga cena, wysoki współczynnik elastyczności, szeroka gama rozmiarów (prawie dowolna długość i średnica), doskonała izolacja elektryczna.

Wady to słaba sztywność materiału – produkt wykonany jest z gumy wzmocnionej nitkami tkaniny. Mimo to nowoczesne technologie użyte do produkcji modelu pomogą przetrwać nawet 10 lat.

Wąż gazowy z gumy i tkaniny jest najtańszą ze wszystkich opcji komponentów. Ze względu na szeroki zakres rozmiarów istnieje możliwość dobrania wymaganych rozmiarów rękawów

Kolejną negatywną cechą jest to, że po krótkim czasie w gumie pojawiają się pęknięcia, które są przewodnikami wycieku gazu. Pomimo dobrych wskaźników wytrzymałości eksperci nie zalecają używania takiego węża przez ponad dwa lata. Ten rodzaj eyelinera jest potrzebny na butle gazowe w prywatnym domu.

READ
Jak działa koc termiczny do butli gazowych: urządzenie, cel i zalecenia dotyczące wyboru

Specyfika wzmocnionego eyelinera

Rodzaj produktu zbrojonego metalową siatką ma wiele wspólnego z rurami wodociągowymi – cienkodrutowy oplot stalowy zapewnia wytrzymałość konstrukcyjną. Dwie złączki i nity gwintowane znajdujące się na końcach tulei służą do mocowania węża i kuchenki gazowej.

Wyraźną zaletą tego typu połączenia jest niezawodność. Aby zapewnić jego bezpieczeństwo, wkładki dielektryczne należy umieścić między wężem a piecem. Ponadto podczas montażu należy stosować uszczelki wykonane z miedzi, aluminium lub innych miękkich metali.

Do tej pory producenci produkują wzmocnione węże z łącznikami wykonanymi ze stopu żelaza i węgla lub mosiądzu. Warto dawać pierwszeństwo tym materiałom, z wyjątkiem stali nierdzewnej

Wzmocnione rękawy są niedrogie i łatwe w użyciu. Elastyczność gumy i wytrzymałość metalu z powodzeniem połączyły się w tym produkcie, co przyczyniło się do zwiększenia jego popularności w warunkach domowych. Eksperci w naszym kraju zalecają stopniową rezygnację z działalności na rzecz bardziej zaawansowanej opcji.

Niezawodność metalowego połączenia mieszkowego

Najbardziej niezawodną i trwałą opcją jest metalowy wąż mieszkowy. Służy do podłączenia pieca do sieci gazowej, posiada wysoki współczynnik elastyczności, który uzyskuje się dzięki pofałdowaniu wykonanemu ze stali nierdzewnej.

Jednocześnie w momencie zginania nie dochodzi do odkształcenia wewnętrznej części tulei. Wąż można przedłużyć do czterech razy. Wszystko to znajduje odzwierciedlenie w jego kategorii cenowej – koszt produktu jest dość wysoki.

Żywotność metalowego eyelinera mieszkowego sięga 25 lat. W przypadku montażu na kuchence z zapłonem elektrycznym, grillem elektrycznym i oświetleniem należy zainstalować dielektryczną uszczelkę izolacyjną między tuleją a zaworem gazowym

Standardowa długość tego typu węża to 1,5-2 m, średnica gwintu to ½ lub ¾ cala. Ze względu na sposób mocowania rozróżnia się węże z mocowaniem „nakrętką” i „nakrętką”. Oprócz dobrze elastycznej powierzchni są w stanie wytrzymać ciśnienie 6 atmosfer, a także mogą mieć kontakt z temperaturami od -50 do +200 ° C.

Jedyną wadą jest kategoria cenowa, która jest pięciokrotnie wyższa niż u konkurentów.

Elastyczne mieszkowe węże gazowe są wyposażone na zewnątrz w ochronną powłokę polimerową, która chroni wąż przed korozją i zapobiega uszkodzeniom

Elastyczne węże mieszkowe dzielą się na zwykłe oraz z metalową podstawą ze stali nierdzewnej. Te ostatnie są chronione dwuwarstwową powłoką polimerową, która zapewnia wysokiej jakości ochronę elektryczną. Chroni materiał przed działaniem korozyjnym i kwasowym, a także przed warunkami wysokotemperaturowymi urządzenia pieca.

Materiałem do produkcji tego rodzaju zaopatrzenia w gaz jest stal nierdzewna, która spełnia wszystkie wymagania techniczne GOST. Dzięki powłoce polimerowej produkt jest chroniony przed działaniem różnych sił.

Rękaw zapewnia gwarancję integralności systemu zasilania gazem przez długi czas – do 25 lat. Opór elektryczny materiału sięga 1500 V, co jest ważne, ponieważ nowoczesne piece wyposażone są w bogatą funkcjonalność elektryczną.

Wąż mieszkowy posiada powłokę polimerową zapewniającą izolację elektryczną kuchenki gazowej wyposażonej w funkcje elektryczne: zapłon, oświetlenie, grill

Zasady wyboru węża gazowego

Wszelkie urządzenia, w tym przyłącza do urządzeń z niebieskim paliwem, muszą posiadać certyfikat jakości gwarantujący określoną żywotność.

Zakup tego rodzaju produktu jest konieczny tylko w wyspecjalizowanych sklepach. Nie zapomnij o różnicach między wężem wodnym a wężem gazowym: żółty znak na oplocie wskazuje, że masz wąż przeznaczony do okablowania gazowego, niebiesko-czerwony do zaopatrzenia w wodę.

Podstawy bezpieczeństwa połączeń

Wszelkie urządzenia gazowe, w tym również powiązane, muszą być podłączone zgodnie z zasadami bezpieczeństwa. Gaz jest substancją wybuchową, podczas pracy z którą należy zachować jak największą ostrożność.

Wymóg ten dotyczy również urządzeń do eyelinera, które muszą być wysokiej jakości i zapewniać odpowiedni poziom ochrony:

Do instalacji węża elastycznego wykorzystywane są wyłącznie narzędzia, materiały i akcesoria przeznaczone do pracy z urządzeniami gazowymi. Warto zwrócić na to szczególną uwagę, ponieważ wiele detali jest niemal identycznych z materiałami do kanalizacji.

Schemat podłączenia kuchenki gazowej

Schematycznie połączenie pieca z gazem wygląda następująco: pion gazowy przechodzi przez kuchnię, z której odchodzi rura odgałęziona z kranem na końcu, połączona z piecem. Ten kawałek jest również nazywany pominięciem lub wycofaniem.

W starych domach na zboczach zainstalowany jest dźwig typu płatek. Przy ponownym podłączaniu zaleca się zastąpienie go kulowym. Zajmuje mniej miejsca i jest wygodniejszy w użyciu

Do kranu wkręca się gumowo-tkaninowy wąż, przez który doprowadzany jest gaz. Stare domy charakteryzują się płytami do lądowania na metalowej rurze. Nie zaleca się korzystania z tej metody, ponieważ w tym przypadku lokalizacja urządzenia będzie stacjonarna.

W odległych obszarach sektora prywatnego, gdzie nie ma dostępu do ułożonego głównego gazociągu, wykorzystywany jest gaz w butlach. Do takiego sprzętu może podłączać się wyłącznie specjalista ds. usług gazowych.

Instrukcje dotyczące samodzielnego podłączenia

Opłata za usługi gazownika za prace instalacyjne nie jest zbyt wysoka, ale wielu rzemieślników domowych woli robić wszystko samodzielnie. Jest to wykonalny zawód, który wymaga zakupu komponentów i wiedzy teoretycznej.

READ
Moc palników na kuchenkę gazową: który licznik lepiej umieścić w mieszkaniu? Jak mierzone jest zużycie gazu? Ile gazu zużywa średnio kuchenka w ciągu godziny?

Aby się połączyć, musisz przygotować następujące narzędzia i kupić materiały:

  • klawisze: gaz nr 1, regulowane 22-24;
  • śrubokręt do dokręcania zacisku, jeśli to konieczne;
  • uszczelki (nić loctite 55, len, FUM – taśma);
  • uszczelka ½;
  • tuleja gazowa;
  • zawór kulowy 1/2′;
  • pędzel i roztwór mydła, które będą wymagane do kontrolowania postępu pracy.

Przyda się również szmatka i plastikowy korek. Szmata będzie używana jako tymczasowe zabezpieczenie przed wyciekiem gazu. Zwężoną krawędź korka należy dopasować do otworu rury zasilającej. Jeśli podczas procesu ekstrakcji utknie część domowej roboty, można ją łatwo usunąć za pomocą korkociągu.

Krok #1: Demontaż starego pieca

Zamykanie żurawia na zjeździe jest najwyższym priorytetem, aby zapewnić bezpieczeństwo wykonywanej pracy. Następnie odkręć nakrętkę zabezpieczającą znajdującą się na wylocie i zdejmij sprzęgło. Jeśli sprzęgło i przeciwnakrętka starej płyty zostały wcześniej pomalowane, znacznie skomplikuje to proces ich demontażu.

Czasami tej procedury nie można wykonać, wtedy trzeba będzie wyciąć eyeliner szlifierką.

Demontaż kuchenki gazowej odbywa się po odłączeniu od przewodu rurowego magistrali gazowej. Trudności napotykane przy odkręcaniu przeciwnakrętki na metalowej rurze rozwiązuje się poprzez przycięcie wkładki

W trakcie odkręcania napędu znajdującego się w zaczepie opuszczającym konieczne jest przytrzymanie samego kranu za pomocą klucza. Nie będzie trzeba go usuwać, chyba że zaplanowano wymianę dźwigu. Gdy planowane jest odłożenie instalacji płyty, na zejściu instalowana jest dodatkowa wtyczka.

Krok #2: Wykonywanie wymiany kranu

Zdarzają się sytuacje, gdy ściana znajduje się bardzo blisko dźwigu i nie ma możliwości jej demontażu. W takim przypadku konieczne jest zgięcie mocowania i zainstalowanie klina między ścianą a rurociągiem. Odbywa się to jednak w taki sposób, aby można było kontynuować pracę.

Konieczne jest przygotowanie kawałka szmaty wystarczającej do całkowitego zakrycia rury po demontażu starego kranu. Następnym będzie jego rozerwanie bez pełnego odkręcenia. Będziesz także musiał przygotować wybrany rodzaj szczeliwa. Nie zapomnij o dokładnym przewietrzeniu pomieszczenia podczas pracy, aby wyeliminować opary gazu.

Po odkręceniu kranu wylot z rury jest mocno przymocowany palcem, a następnie mokrą szmatką. Główne działania mają na celu maksymalne wyeliminowanie wylotu gazu z rury. W takim przypadku nić na gałęzi nie powinna być zamknięta, ponieważ zostanie pokryta wybranym szczeliwem.

Przed nawinięciem szczeliwa nić na zejściu musi być dokładnie oczyszczona. Ponadto jego uzwojenie odbywa się bezpośrednio. Proces ten zapewnia bezpieczne i hermetyczne zamocowanie nowego kranu, który jest następnie mocno skręcony. Ostatnim krokiem jest zainstalowanie zdemontowanego wcześniej uchwytu na kranie.

Za pomocą piany mydlanej sprawdzana jest szczelność połączenia kranu i rury gazowej. Jeśli prace zostały wykonane prawidłowo, można kontynuować instalację węża gazowego.

Jeśli sprzęt gazowy zostanie podłączony do sieci po raz pierwszy, konieczne będzie wezwanie mistrza gazu. W jego obecności przeprowadzana jest kontrola kontrolna sprzętu pod kątem wycieku gazu przy otwartym zaworze. W przypadku, gdy pracownik serwisu gazowego nie znalazł żadnych naruszeń, musi wpisać do rejestru ustaloną markę pieca.

Krok #3: Podłączanie węża elastycznego do pieca

Za pomocą uszczelniacza owinięty jest zewnętrzny gwint złączki węża. Następnie należy go wkręcić w kran na rurze odgałęzionej. Podłączenie węża elastycznego do kolektora odbywa się na etapie końcowym.

Następnie obowiązkowy jest etap testu otwierania kranu na zejściu pod kątem wycieku gazu. Za pomocą pianki mydlanej punkty dokowania są przetwarzane za pomocą pędzla. Jeżeli przy otwarciu zaworu gazowego powstanie pienienie, należy wykonać pracę ponownie.

Konieczne jest sprawdzenie gwintu znajdującego się na rozdzielaczu płytowym. Często jest to 3/8′. W takim przypadku należy zainstalować adapter 1/2 z uszczelką

Jeżeli prace związane z wymianą węża gazowego prowadzone są w prywatnym domu, w którym używany jest gaz z butli, wymagana będzie dodatkowa wymiana dyszy o mniejszej średnicy. Jeśli tego nie zrobisz, palniki wypuszczą za dużo sadzy, która lubi osadzać się na meblach i naczyniach w kuchni.

Trzeba wiedzieć: cenne wskazówki

Przed zakupem węża elastycznego należy sprawdzić rozmiar gwintu na wylocie płyty, jego klasyfikację oraz czy należy on do typu prostego czy kątowego. Jeżeli odpływ jest typu bezpośredniego (skierowany do ściany) należy dokupić tuleję z kwadratem na końcu.

Węża gazowego nie wolno malować – przyspieszy to jego pękanie. Bardziej atrakcyjny wygląd można uzyskać, wklejając specjalny papier lub ceratę.

Zabrania się również ścisłego łączenia komunikacji gazowej z fałszywymi płytami gipsowo-kartonowymi i innymi konstrukcjami – utrudni to prowadzenie prac serwisowych przy poszczególnych elementach.

Do kamuflażu układu zasilania gazem służy składane pudełko, które w razie potrzeby można łatwo zdemontować. W takim przypadku wszystkie elementy konstrukcyjne instalacji gazowej będą miały stały dostęp.

Zabronione jest korzystanie z dodatkowych połączeń. Samodzielne komplikowanie konstrukcji gazowej, zgodnie z przepisami technicznymi, może skutkować karą grzywny lub odłączeniem od dostaw gazu

Jeśli wezwano mistrza do podłączenia gazowego podgrzewacza wody lub pieca, konieczne jest sprawdzenie poprawności pracy: dodatkowy odpływ z kranu na zejściu należy odkręcić, elastyczne połączenie jest bezpośrednio podłączone wyłącznie do znajdującego się kranu na rurze odgałęzionej, a jej drugim końcu – tylko z wylotem kuchenki gazowej .

READ
Co zrobić, gdy z kuchenki gazowej wycieka gaz: przyczyny wycieku i jak je naprawić

Możesz również użyć adaptera. Wszelkie dodatkowe ustawienia są zabronione.

Film z zaleceniami dotyczącymi instalacji zakupionych węży:

Prawidłowe podłączenie kuchenki gazowej, zgodnie z niezbędnymi normami technicznymi, podlega obowiązkowej weryfikacji przez służby kontroli gazu, zwłaszcza jeśli kuchenka jest nowa i odbywa się to po raz pierwszy.

Jeśli dana osoba nigdy nie spotkała się z tego rodzaju pracą, a wiedza jest wyjątkowo powierzchowna, najlepszą opcją będzie skontaktowanie się ze specjalistą.

Wymiana węża gazowego zrób to sam: zasady instalacji

Istnieje wiele dobrych powodów wymiany węża gazowego, w tym proste zużycie węża. Zgodnie ze standardami technicznymi, aby wykonać tę pracę, należy wezwać pracownika serwisu gazowego. Ale co zrobić, jeśli na przykład pojawiła się potrzeba w wiejskim domu, w którym nie można liczyć na szybkie przybycie pracowników gazowych? Działaj na własną rękę!

Jednak najpierw musisz zrozumieć niuanse technologiczne, zgodnie z którymi wykonywana jest ta praca. Powiemy Ci, jak wymienić wąż gazowy własnymi rękami. Korzystając z tych informacji, bez obaw o bezpieczeństwo swojej rodziny i sąsiadów będziesz mógł poprawnie zdjąć stary rękaw i zainstalować nowy.

Szczegółowo opisujemy wszystkie typy węży dopuszczonych do stosowania w przemyśle gazowniczym. Jako przykład podano proces instalacji nowej kuchenki gazowej z kompletnym zestawem wyposażenia. Przedstawione do rozpatrzenia informacje będą przydatne zarówno dla tych, którzy zdecydują się samodzielnie przeprowadzić wymianę, jak i dla klientów usług gazowniczych.

Rodzaje i cechy węży gazowych

Po zakupie nowej kuchenki gazowej lub przy wymianie starego sprzętu będziesz musiał wymienić elastyczny wąż. W sprzedaży można znaleźć tylko pięć rodzajów tych urządzeń komunikacyjnych, ale nie są one popularne.

Przyczyny niskiego zapotrzebowania na niektóre rodzaje węży gazowych leżą w złożoności prac instalacyjnych. W niektórych przypadkach nie da się tego zrobić bez wezwania specjalisty.

Do najpopularniejszych modeli elastycznych należą następujące eyelinery:

  • guma;
  • tkanina gumowa;
  • guma wzmocniona metalowymi nićmi;
  • miech metalowy.

Oprócz elastycznych modeli można znaleźć rury stalowe i miedziane. Wymagania dotyczące podłączenia tego typu węża są bardzo różne w porównaniu do modeli elastycznych.

Różnią się również metody lutowania rur miedzianych. Jeżeli instalacja odbywa się metodą lutowania twardego, konieczne jest stosowanie wyłącznie styków miedziano-fosforowych PMFS6-0,15 i PMFOTSr6-4-0,03. Lutowanie miękkie nie jest w tym przypadku dozwolone.

Innym sposobem kontaktu z rurami gazowymi jest instalacja poprzez wciśnięcie złączek miedzianych. Złączki zaciskowe do węży dobierane są na podstawie współczynnika ciśnienia rury. Jeżeli średnica rury nie przekracza 54 mm, dopuszczalna jest metoda łączenia bez montażu.

Pomimo niezawodności łączenia takich węży z urządzeniami gazowymi mają one kilka wad:

  • instalacja bez specjalnego sprzętu nie będzie możliwa, więc będziesz musiał zadzwonić do specjalisty;
  • umieszczenie płyty będzie stacjonarne, bez możliwości poruszania się;
  • pracochłonny proces montażu.

Takie metody są stosowane rzadko i są nieracjonalnie drogie. Inwestycje finansowe będą wielokrotnie wyższe niż przy użyciu popularnych węży elastycznych. A także warto zastanowić się nad czasem pracy – w tym czasie nie będzie dostępu do dostaw gazu.

Cechy gumowych rękawów

Wąż gumowy, przeznaczony głównie do transportu tlenu, jest uważany za rzadką opcję, chociaż można go łatwo znaleźć na rynku. Ma wiele zalet: wytrzymałość na ciśnienie do 20 atmosfer, przystępną cenę, łatwość instalacji i dobrą izolację elektryczną.

Jednak pomimo wszystkich pozytywnych cech urządzenie wymaga szczególnej czujności podczas pracy. Kontakt obszaru powierzchni węża w kontakcie z powietrzem i najmniejsza kropla oleju może prowadzić do przegrzania węża, a tym samym do szybkiej awarii.

Należy zrezygnować ze stosowania rękawa tlenowego – uważa się go za relikt przeszłości, kiedy nie było bardziej zaawansowanych i bezpieczniejszych produktów. Jego instalacja w kuchni mieszkania w wielopiętrowym budynku jest szczególnie niebezpieczna – właściciel ryzykuje nie tylko swoje życie, ale także setki niczego niepodejrzewających osób.

Jeśli w kraju, tj. lokalizacja tymczasowa, taki produkt jest używany, należy zachować szczególną ostrożność i zwrócić uwagę na jego oznaczenie, które powinno wskazywać następujące parametry: klasa produktu, średnica wewnętrzna, maksymalne dopuszczalne ciśnienie.

Wymagać będzie również oględzin pod kątem obecności defektów w postaci pęcznień, pęknięć i przekłuć szkieletu włóknistego – niedopuszczalna jest obecność odsłoniętych obszarów.

Charakterystyka produktu z tkaniny gumowej

Wąż gumowy zasługuje na dobre rekomendacje. To łatwość użytkowania, niedroga cena, wysoki współczynnik elastyczności, szeroka gama rozmiarów (prawie dowolna długość i średnica), doskonała izolacja elektryczna.

Wady to słaba sztywność materiału – produkt wykonany jest z gumy wzmocnionej nitkami tkaniny. Mimo to nowoczesne technologie użyte do produkcji modelu pomogą przetrwać nawet 10 lat.

Kolejną negatywną cechą jest to, że po krótkim czasie w gumie pojawiają się pęknięcia, które są przewodnikami wycieku gazu. Pomimo dobrych wskaźników wytrzymałości eksperci nie zalecają używania takiego węża przez ponad dwa lata. Ten rodzaj eyelinera jest potrzebny na butle gazowe w prywatnym domu.

READ
Reduktor ciśnienia do zbiornika gazu: zasada działania, cechy konstrukcyjne i instrukcja wymiany © Geostart

Specyfika wzmocnionego eyelinera

Rodzaj produktu zbrojonego metalową siatką ma wiele wspólnego z rurami wodociągowymi – cienkodrutowy oplot stalowy zapewnia wytrzymałość konstrukcyjną. Dwie złączki i nity gwintowane znajdujące się na końcach tulei służą do mocowania węża i kuchenki gazowej.

Wyraźną zaletą tego typu połączenia jest niezawodność. Aby zapewnić jego bezpieczeństwo, wkładki dielektryczne należy umieścić między wężem a piecem. Ponadto podczas montażu należy stosować uszczelki wykonane z miedzi, aluminium lub innych miękkich metali.

Wzmocnione rękawy są niedrogie i łatwe w użyciu. Elastyczność gumy i wytrzymałość metalu z powodzeniem połączyły się w tym produkcie, co przyczyniło się do zwiększenia jego popularności w warunkach domowych. Eksperci w naszym kraju zalecają stopniową rezygnację z działalności na rzecz bardziej zaawansowanej opcji.

Niezawodność metalowego połączenia mieszkowego

Najbardziej niezawodną i trwałą opcją jest metalowy wąż mieszkowy. Służy do podłączenia pieca do sieci gazowej, posiada wysoki współczynnik elastyczności, który uzyskuje się dzięki pofałdowaniu wykonanemu ze stali nierdzewnej.

Jednocześnie w momencie zginania nie dochodzi do odkształcenia wewnętrznej części tulei. Wąż można przedłużyć do czterech razy. Wszystko to znajduje odzwierciedlenie w jego kategorii cenowej – koszt produktu jest dość wysoki.

Standardowa długość tego typu węża to 1,5-2 m, średnica gwintu to ½ lub ¾ cala. Ze względu na sposób mocowania rozróżnia się węże z mocowaniem „nakrętką” i „nakrętką”. Oprócz dobrze elastycznej powierzchni są w stanie wytrzymać ciśnienie 6 atmosfer, a także mogą mieć kontakt z temperaturami od -50 do +200 ° C.

Jedyną wadą jest kategoria cenowa, która jest pięciokrotnie wyższa niż u konkurentów.

Elastyczne węże mieszkowe dzielą się na zwykłe oraz z metalową podstawą ze stali nierdzewnej. Te ostatnie są chronione dwuwarstwową powłoką polimerową, która zapewnia wysokiej jakości ochronę elektryczną. Chroni materiał przed działaniem korozyjnym i kwasowym, a także przed warunkami wysokotemperaturowymi urządzenia pieca.

Materiałem do produkcji tego rodzaju zaopatrzenia w gaz jest stal nierdzewna, która spełnia wszystkie wymagania techniczne GOST. Dzięki powłoce polimerowej produkt jest chroniony przed działaniem różnych sił.

Rękaw zapewnia gwarancję integralności systemu zasilania gazem przez długi czas – do 25 lat. Opór elektryczny materiału sięga 1500 V, co jest ważne, ponieważ nowoczesne piece wyposażone są w bogatą funkcjonalność elektryczną.

Zasady wyboru węża gazowego

Wszelkie urządzenia, w tym przyłącza do urządzeń z niebieskim paliwem, muszą posiadać certyfikat jakości gwarantujący określoną żywotność.

Zakup tego rodzaju produktu jest konieczny tylko w wyspecjalizowanych sklepach. Nie zapomnij o różnicach między wężem wodnym a wężem gazowym: żółty znak na oplocie wskazuje, że masz wąż przeznaczony do okablowania gazowego, niebiesko-czerwony do zaopatrzenia w wodę.

Szczegóły dotyczące wyboru węża do podłączenia sprzętu gazowego znajdują się tutaj. Zachęcamy do przeczytania naszego artykułu.

Podstawy bezpieczeństwa połączeń

Wszelkie urządzenia gazowe, w tym również powiązane, muszą być podłączone zgodnie z zasadami bezpieczeństwa. Gaz jest substancją wybuchową, podczas pracy z którą należy zachować jak największą ostrożność.

Wymóg ten dotyczy również urządzeń do eyelinera, które muszą być wysokiej jakości i zapewniać odpowiedni poziom ochrony:

  1. Nie zaleca się ukrywania węża gazowego, ważne jest zapewnienie do niego dostępu.
  2. Produkt nie może być barwiony.
  3. Podczas instalacji zwróć uwagę na napięcie tulei – powinien trochę zwisać.
  4. Podczas instalacji nie można mocno zgiąć i przekręcić eyelinera.
  5. Metalowe części produktu należy chronić przed kondensacją.

Do instalacji węża elastycznego wykorzystywane są wyłącznie narzędzia, materiały i akcesoria przeznaczone do pracy z urządzeniami gazowymi. Warto zwrócić na to szczególną uwagę, ponieważ wiele detali jest niemal identycznych z materiałami do kanalizacji.

Schemat podłączenia kuchenki gazowej

Schematycznie połączenie pieca z gazem wygląda następująco: pion gazowy przechodzi przez kuchnię, z której odchodzi rura odgałęziona z kranem na końcu, połączona z piecem. Ten kawałek jest również nazywany pominięciem lub wycofaniem.

Do kranu wkręca się gumowo-tkaninowy wąż, przez który doprowadzany jest gaz. Stare domy charakteryzują się płytami do lądowania na metalowej rurze. Nie zaleca się korzystania z tej metody, ponieważ w tym przypadku lokalizacja urządzenia będzie stacjonarna.

W odległych obszarach sektora prywatnego, gdzie nie ma dostępu do ułożonego głównego gazociągu, wykorzystywany jest gaz w butlach. Do takiego sprzętu może podłączać się wyłącznie specjalista ds. usług gazowych.

Instrukcje dotyczące samodzielnego podłączenia

Opłata za usługi gazownika za prace instalacyjne nie jest zbyt wysoka, ale wielu rzemieślników domowych woli robić wszystko samodzielnie. Jest to wykonalny zawód, który wymaga zakupu komponentów i wiedzy teoretycznej.

Aby się połączyć, musisz przygotować następujące narzędzia i kupić materiały:

  • klawisze: gaz nr 1, regulowane 22-24;
  • śrubokręt do dokręcania zacisku, jeśli to konieczne;
  • uszczelki (nić loctite 55, len, FUM – taśma);
  • uszczelka ½;
  • tuleja gazowa;
  • zawór kulowy 1/2′;
  • pędzel i roztwór mydła, które będą wymagane do kontrolowania postępu pracy.

Przyda się również szmatka i plastikowy korek. Szmata będzie używana jako tymczasowe zabezpieczenie przed wyciekiem gazu. Zwężoną krawędź korka należy dopasować do otworu rury zasilającej. Jeśli podczas procesu ekstrakcji utknie część domowej roboty, można ją łatwo usunąć za pomocą korkociągu.

READ
Jak gaz jest podłączony do prywatnego domu: instalacja systemu urządzeń wejściowych © Geostart

Krok #1: Demontaż starego pieca

Zamykanie żurawia na zjeździe jest najwyższym priorytetem, aby zapewnić bezpieczeństwo wykonywanej pracy. Następnie odkręć nakrętkę zabezpieczającą znajdującą się na wylocie i zdejmij sprzęgło. Jeśli sprzęgło i przeciwnakrętka starej płyty zostały wcześniej pomalowane, znacznie skomplikuje to proces ich demontażu.

Czasami tej procedury nie można wykonać, wtedy trzeba będzie wyciąć eyeliner szlifierką.

W trakcie odkręcania napędu znajdującego się w zaczepie opuszczającym konieczne jest przytrzymanie samego kranu za pomocą klucza. Nie będzie trzeba go usuwać, jeśli nie planuje się wymiany żurawia. Gdy planowane jest odłożenie instalacji płyty, na zejściu instalowana jest dodatkowa wtyczka.

Krok #2: Wykonywanie wymiany kranu

Zdarzają się sytuacje, gdy ściana znajduje się bardzo blisko dźwigu i nie ma możliwości jej demontażu. W takim przypadku konieczne jest zgięcie mocowania i zainstalowanie klina między ścianą a rurociągiem. Odbywa się to jednak w taki sposób, aby można było kontynuować pracę.

Konieczne jest przygotowanie kawałka szmaty wystarczającej do całkowitego zakrycia rury po demontażu starego kranu. Następnym będzie jego rozerwanie bez pełnego odkręcenia. Będziesz także musiał przygotować wybrany rodzaj szczeliwa. Nie zapomnij o dokładnym przewietrzeniu pomieszczenia podczas pracy, aby wyeliminować opary gazu.

Po odkręceniu kranu wylot z rury jest mocno przymocowany palcem, a następnie mokrą szmatką. Główne działania mają na celu maksymalne wyeliminowanie wylotu gazu z rury. W takim przypadku nić na gałęzi nie powinna być zamknięta, ponieważ zostanie pokryta wybranym szczeliwem.

Przed nawinięciem szczeliwa nić na zejściu musi być dokładnie oczyszczona. Ponadto jego uzwojenie odbywa się bezpośrednio. Proces ten zapewnia bezpieczne i hermetyczne zamocowanie nowego kranu, który jest następnie mocno skręcony. Ostatnim krokiem jest zainstalowanie zdemontowanego wcześniej uchwytu na kranie.

Jeśli sprzęt gazowy zostanie podłączony do sieci po raz pierwszy, konieczne będzie wezwanie mistrza gazu. W jego obecności przeprowadzana jest kontrola kontrolna sprzętu pod kątem wycieku gazu przy otwartym zaworze. W przypadku, gdy pracownik serwisu gazowego nie znalazł żadnych naruszeń, musi wpisać do rejestru ustaloną markę pieca.

Krok #3: Podłączanie węża elastycznego do pieca

Za pomocą uszczelniacza owinięty jest zewnętrzny gwint złączki węża. Następnie należy go wkręcić w kran na rurze odgałęzionej. Podłączenie węża elastycznego do kolektora odbywa się na etapie końcowym.

Następnie obowiązkowy jest etap testu otwierania kranu na zejściu pod kątem wycieku gazu. Za pomocą pianki mydlanej punkty dokowania są przetwarzane za pomocą pędzla. Jeżeli przy otwarciu zaworu gazowego powstanie pienienie, należy wykonać pracę ponownie.

Jeżeli prace związane z wymianą węża gazowego prowadzone są w prywatnym domu, w którym używany jest gaz z butli, wymagana będzie dodatkowa wymiana dyszy o mniejszej średnicy. Jeśli tego nie zrobisz, palniki wypuszczą za dużo sadzy, która lubi osadzać się na meblach i naczyniach w kuchni.

Trzeba wiedzieć: cenne wskazówki

Przed zakupem węża elastycznego należy sprawdzić rozmiar gwintu na wylocie płyty, jego klasyfikację oraz czy należy on do typu prostego czy kątowego. Jeżeli odpływ jest typu bezpośredniego (skierowany do ściany) należy dokupić tuleję z kwadratem na końcu.

Węża gazowego nie wolno malować – przyspieszy to jego pękanie. Bardziej atrakcyjny wygląd można uzyskać, wklejając specjalny papier lub ceratę.

Zabrania się również ścisłego łączenia komunikacji gazowej z fałszywymi płytami gipsowo-kartonowymi i innymi konstrukcjami – utrudni to prowadzenie prac serwisowych przy poszczególnych elementach.

Do kamuflażu układu zasilania gazem służy składane pudełko, które w razie potrzeby można łatwo zdemontować. W takim przypadku wszystkie elementy konstrukcyjne instalacji gazowej będą miały stały dostęp.

Jeśli wezwano mistrza do podłączenia gazowego podgrzewacza wody lub pieca, konieczne jest sprawdzenie poprawności pracy: dodatkowy odpływ z kranu na zejściu należy odkręcić, elastyczne połączenie jest bezpośrednio podłączone wyłącznie do znajdującego się kranu na rurze odgałęzionej, a jej drugim końcu – tylko z wylotem kuchenki gazowej .

Możesz również użyć adaptera. Wszelkie dodatkowe ustawienia są zabronione.

Wnioski i przydatne wideo na ten temat

Zalecenia wideo dotyczące wyboru i obsługi węży gazowych:

O podłączeniu kuchenki gazowej w filmie:

Film z zaleceniami dotyczącymi instalacji zakupionych węży:

Prawidłowe podłączenie kuchenki gazowej, zgodnie z niezbędnymi normami technicznymi, podlega obowiązkowej weryfikacji przez służby kontroli gazu, zwłaszcza jeśli kuchenka jest nowa i odbywa się to po raz pierwszy.

Jeśli dana osoba nigdy nie spotkała się z tego rodzaju pracą, a wiedza jest wyjątkowo powierzchowna, najlepszą opcją będzie skontaktowanie się ze specjalistą.

Czy masz przydatne informacje na temat artykułu? Chcesz porozmawiać o tym, jak zmieniono wąż gazowy w Twoim domu? Prosimy o pisanie komentarzy, zadawanie pytań, dzielenie się swoją opinią i zdjęciami w bloku poniżej.

Rating
( No ratings yet )
Like this post? Please share to your friends:
Leave a Reply

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: